Jake pov:


Ik oefenen nog met viool spelen. Op breakdance en freerunner na was dat mijn talent wat ik kon. Niet dat ik daar veel passie voor voelde, maar vioolspelen en een beetje pengelen op de piano was de enige nuttige talent waar mijn familie trots op waren en vonden dat ik mijn beter kon benutten. Voor de rest boeide het niet wat ik allemaal deed.

Ik legde die avond bij de chillruimte op de bank een arm over de schouders van het meisje. Nathalie heette ze volgens mij. Ze keek me geïnteresseerd aan. Tenminste iemand die tegen mij geflirt kon. Bij Jaela kon het jammer genoeg niet. Ik wist niet waarom het bij haar telkens niet lukte. Ze haatte het als ik haar aanraakt of te dichtbij haar buurt kwam. De meeste meiden vielen voor me charme. Ik hoopte voor haar dat ze geen lesbie was, anders kon ik het wel vergeten om haar verder te verleiden. Nathalie gezicht kwam dichterbij. Het moment dat ik vaak deed. Ik pakte haar kin vast en kwam ook dichtbij. Ze deed haar ogen dicht op het juist moment. Ik voelde haar lippen op de mijne. Het kon me voor de rest niet schelen wat andere in de huiskamer van ons dachten. Het was mijn moment om van haar te genieten.
Onze tongen spelen een vurige spelletje met elkaar. Ik wilde Nathalie aanraken. Verder gaan. Ik verlangde naar mee dan alleen zoenen. Met elke spier probeerde ik mezelf te beheersen.
'Jake, waar ben je mee bezig?' hoorde ik een bekende stem.
Ik eindigde de zoen meteen en keek Rosa aan. 'Ook een goeie avond, roos,' zei ik geërgerd naar haar.
'Je zou me toch helpen om...?'
'Ja, Roos. Die opdracht van jou ben ik niet vergeten, alleen gaat het moeilijk dan ik verwacht had.'
'Wat is er zo moeilijk om haar te verleiden? Dat is iets dat je vaker doet bij meisjes.'
Het meisje keek me aan. 'Pardon? Beteken ik dan niks voor jou?'
'Tuurlijk wel, maar Jaela willen we alleen terug pakken.'
Rosa keek Nathalie aan. 'Wil je nu gaan? Ik wil verder dingen met Jake bespreken, en daar kan jij niet bij zijn.'
Ze knikte gehoorzaam en ging van de bank af.
'Nu heb zojuist een lekkerding weggejaagd,' zei ik.
'Het kan me eigenlijk niet schelen hoe knap ze is, Jake. Als Jaela maar snel van school afgaat.' Ze kwam naast me zitten.
'Ja, want dat is het enige grote wens die je op dit moment hebt,' zei ik sarcastisch. 'Roos, je weet toch wel dat ik hier op school zit puur om met de meiden te flikflooien? Ik ben wel tevreden dat ik van jou als opdracht iemand moet verleiden. Beter dan ballet en die nonsens.'
Rosa keek me echt vol ongeloof aan. 'Wat doe je hier anders op school?'
Mijn nicht dacht nog steeds dat ballet het meest belangrijkste is voor een beter toekomst. Serieus? wie wilde nou een ballerina zijn als man zijnde?
Ik hield mijn schouders op. 'Ik had ook geen andere keuze, nicht.'
'Nou, ik zit hier op school puur om door te kunnen breken als ballet danseres.'
'Net als de rest van onze familie,' zei ik wat droogjes.
'Het zal wel, Jake. En nog een weetje onze oudtante had de richting gekozen om opera zanger te worden in plaats van Ballet.'
'Ja, wauw, alsof ik daar niks van af weet. Ik denk dat het ook beter is aangezien onze oudtante in een ergere mollig kant was.'
'Oh my god, Jake.' Rosa gaf me een stootje bij mijn arm. 'Zoiets zeg je niet over haar. Ze is tenminste wel wat vriendelijker en minder streng dan onze grootmoeder.'
Man, mijn oma leek wel een hele strenge schooljuf. Met haar koude strenge blik die ze ons gaf. Ik was al blij dat ze niet schreeuwde.


Jaela pov:


Die donderdag
De theater leraar heette volgens mij meneer Refaire praatte met een laatste jaar die de ook de technische vakken volgde. De theater leraar had een diepe France accent, waardoor het soms moeilijk was om hem hele goed te kunnen begrijpen. Ik was achter het decor met enkele klasgenoten om het op te zetten. Sommige van de theater klas waren al druk bezig met repeteren.
Enkele hadden al hun kostuum aangetrokken.
'Hey, jongens hoe is die?' Hoorde ik Tobias stem. Ik heb hem al een paar weken leren kennen. En volgens mij ging hij bij de theater weer de lolbroek dragen. 'Ik denk dat jullie me gemist hebben. Ik wist het. Jullie hebben me sowieso gemist, Yeah!'
Hij begon plots te dansen. Het waren wel danspasjes uit het spel fortnite. Hij deed de Floss, daarna de hype en vervolgens de hootenanny.

Dat derde dans pasje zag er wel erg overdrevig en idiootzinnig uit dat ik begon te grijzen.
'Even wat zachter, Tobias. De rest van jouw klasgenoten zitten hier te repeteren,' zei meneer Refaire. 'En moet jij ook niet gaan oefenen met jouw theater stuk?'
Ik ging verder waar ik mee bezig was.

'Hey, Jaela is het, toch?'
Ik draaide me om naar de bekende stem.
Mijn hart maakte een sprongetje van vreugde. Jesper stond achter doeken van de podium bij de decor waar ik momenteel met een apart klasgenoten mee bezig was. En om eerlijk te zijn wist ik niet wat ik hier over moest zeggen.
'Hoe is die?'
'...goed,' stammelde ik. Mijn wangen voelde warm aan. Hoog waarschijnlijk zat ik te blozen.
Er viel een hele korte stilte. Mijn hart ging nog steeds als een gek te keer.
'Je bent niet echt spraakzaam zie ik.'
Ik schudde kort mijn hoofd. 'Op dit moment niet echt.'
'Ik ga maar weer, aangezien je nog druk bezig bent. Tot ziens, schoonheid. Ik hoop jou nog eens te zien.'
De vlinders leken in mijn buik te fladderen. Hij noemde me zojuist schoonheid?
Ik keek hem nog na die langst de rode theater gordijnen verdween. Ik ging weer verder waar ik mee bezig was, ook al had ik waarschijnlijk paar vreemde blikken van klasgenoten.
Vonden ze het dan ook vreemd dat een laatste jaar met me praatte? En wat was precies de reden dat Jesper contact met me zocht?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen