Jaela pov:


'Jij zit diep in de problemen,' zei de bewaker in een kleine lichtgroene kamer. Tegen de muur aan stonden beelden. Het leken net televisieschermen, maar het waren beveiliging camera's van deze winkel. De bewaker in de kamer zag er erg vorst en breed uit. Hij leek bijna een bodybuilder.
Ik moest op een stoel gaan zitten en heb nog niks gezegd. Ik was zelf nog in schrok dat het opeens in mijn eigen tas was beland.
'Heb je daar nog iets op te zeggen?' vroeg de bewaker verder.
'Ik zweer het, ik heb niks gestolen,' zei ik.
'Ja, ja. Dat zeggen ze allemaal.' De bewaker sloeg zijn armen over elkaar.
Hoe moest ik de bewaker duidelijk maken dat ik niks gestolen had. Hij geloofde me niet. En meer tijd ik hier zit des te meer ik te laat zal komen om terug te gaan. Om negen uur moesten we al op school zijn en mag niemand meer het schoolgebouw verlaten. Ik zat echt in de problemen. Ik zou toch zweren dat ik het niet gepakt had?
Ik heb de spullen van de winkel niet eens gepakt behalve het kistje aangeraakt. Plots drong er iets tot me door.
'Iemand moet het in mijn tas hebben gestopt,' zei ik. De bewaker keek me nog steeds streng aan.
'Dat betwijfel ik, maar aangezien we beveiligingscamera's hebben gaan we even kijken of het zo is. Bij een paar van de beeldschermen spoelde hij de beelden terug via een speciale knop. Ik kon ook een deel van kijken, maar net niet genoeg omdat hij ervoor stond. Mijn blik was van verrast en toch voelde ik boosheid in me koken.
'Juist dat ik dacht,' zei de bewaker. Hij keek me weer aan. 'Het ziet ernaar uit dat je de waarheid spreekt. Iemand had iets in jouw tas gestopt, zodat jij betrapt werd als diefstal.'
'Dat zie ik nu ook,' zei ik.
'Nog mijn verontschuldigingen voor het misverstand.'
'Dat is nu niet erg, ik ben nu al toch al te laat om terug te gaan.'
'Moest je ergens zijn?' voeg hij.

Gehaast rende ik het plein op. Ik kon het zelf niet geloven ik was nog net op tijd op de twee minuten na. Ik hoopte maar dat de deur nog open was, anders had ik echt problemen. Snel printte ik door deur. Hijgend was ik in de grote hal van de school. Opgelucht omdat ik zonder problemen op school was gekomen. Ik was wel blij dat één van het personeel van de winkel me naar school toe bracht. Ik ging deze avond oefenen voor morgen en ga daarna naar bed.

De zondag stond ballet op de eerste twee uur. Ik was in de zaal waar ik moest zijn. De leraar kwam meteen de danszaal in, terwijl ik op mijn positie stond.
'Goede morgen, klas,' zei Isolde. Ze keek ons een voor een aan. 'Vandaag doen we iets bijzonders dat jullie dit jaar meer te maken zullen krijg tijdens dans dan het eerste jaar, namelijk dat jullie meer de pas de deux gaan dansen. En weten jullie nog wat het is?'
Paar staken hun vingers op.
'Dat je samen met een partner gaat dansen,' zei Shirley.
'Dat heb je goed geraden, Shirley.' Isolde keek de klas weer aan. ' Alleen wordt de term pas de deux vaak gebruikt bij dansen. Pas de deux betekent dat twee mensen een ziel worden.'

Een paar van de achtergrond proestte het bijna uit.

'En dat gaan we vandaag ook doen, alleen kunnen jullie niet kiezen wie jullie partner zijn. Dat bepaal ik. En dan boffen jullie dat ik sinds gisteren al weet wie van de jongens en meisjes met elkaar moeten dansen.'
Dat was echt jammer, anders had ik meteen Sebastiaan gekozen, aangezien hij een van de aardigste in de klas was.
Isolde kuchten en ging weer verder. 'Goed, jongens en meisjes. Ik zeg wie bij wie moeten als partner. Simon en Rosabella, Tobias en Amira, Zac en Shirley, Jake en Jaela.'
Nee, niet met Jake. Niet nadat hij echte eikel bleek te zijn. Jake kwam grijzend naast me staan. Ik nam een stap opzij. Het liefst had ik dat ik zo ver van hem verdaan was. Isolde ging nog verder met het benoemen van de namen, totdat iedereen een partner had.
'Jullie gaan een ballet stuk leren die je met jouw partner moet gaan oefenen, maar denk erom het draait allemaal om vertrouwen en elkaar beter leren kennen.'
Mijn blik was plots bij de deur die openging. Mijn hart bonkte in mijn kil. Jesper kwam met een blond meisje de zaal binnen. Volgens mij was dat Catharina. 'Deze twee laatstejaars gaan voordoen hoe het moet. En ze gaan ook kijken of jullie het goed doen nadat ze het voor hebben gedaan.'
De muziek ging aan. De dans die ze deden was echt goed. Ik vroeg me af hoe ze nog samenwerkte nadat het tussen die twee uit was. Waarschijnlijk waren ze vrienden geworden.
'Hebben jullie goed opgelet?' vroeg Isolde. 'Nu is het jullie beurt om er iets van te maken, en geen zorgen. Ik reken dit voor de eerste keer niet meteen af.'
Oké, gewoon die dans doen, hoe moeilijk kon het zijn? Alleen vond ik het nog lastig op spitsen te lopen. Had het bijna nooit gedaan. Ik keek Jake aan. Hoe moest ik mijn partner vertrouwen als ik hem niet eens kon vertrouwen?
Ik ging op mijn spitsen staan. Ik probeerde balans te hebben, ook al vond ik het moeilijk.
Hij pakte mijn hand vast.
Misschien kon ik die dans wel doen zonder Jake bij. Jake handen gleden langs mijn heup. Dat was het moment dat ik me los maakte van zijn greep. Ik keek hem kwaad aan.

Blijkbaar waren wij niet de enige paar waren ook boos op hun danspartner of hebben de dans echt zo laten mislukken dat ze bijna struikelde.
'Goed, klas dat was de les wel van vandaag. Ik zie dat het bij de meeste de samenwerking niet lukt. Dat is voor deze keer niet erg. Ik stel voor dat jullie elkaar als partner beter gaan leren kennen en doe ook iets zodat er vertrouwen is tussen jullie twee,' zei Isolde.
Als Jake kende zou er waarschijnlijk nooit vertrouwen komen.

'Hoe bevalt het samenwerken tijdens dansen?' vroeg Sebastiaan paar uur laten tijdens de pauze.
'Het bevalt me prima, Amira en ik leken en bijna met elkaar kunnen opschieten,' zei Tobias en hij sloeg een arm over haar schouder.
Marley leek plots erg stil in de achtergrond. 'Dan zijn jullie zeker ook erg close,' zei Marley een beetje nors.
'Ja, nog wel.'
Amira rolde met haar ogen en sloeg Tobias arm van haar schouder.
'Bij mij valt het enorm tegen,' zei ik. 'Ik heb liever een aardig persoon als jou als danspartner in plaats van die rot klootzak Jake,' zei ik tegen Sebastiaan.
'Misschien ook te begrijpen,' zei Sebastiaan. 'Aangezien hij niet echt het lieverdje is, als je begrijp wat ik bedoelt. Kijk wel uit bij hem.'
'Hoezo vroeg ik?'
Voor wat moet ik bij hem gaan uitkijken?

Ik had hier geen zin in. Ik kon Jake gewoon niet aanstaan. Met loot in mijn schoenen liep ik naar de jongens vleugel. Doordat Tobias zijn kamergenoot was en mij verteld had welke kamer van Jake was, wist ik waar ik precies moest zijn. Ik klopte op de deur van hun slaapkamer. Ik wachtte af. De deur ging open. Jake stond voor de deuropening.
'Zeg kan ik jou helpen?' vroeg Jake droogjes, voor zijn slaapkamerdeur.
'We moeten nog paar samenwerking opdrachten doen.'
Hij keek me fronsend aan.
'Weet je het niet meer, dat had mevrouw Isolde nog die ochtend verteld.'
'Waarom moet het vandaag?'
'Ze verwacht tot en met donderdag dat we daarmee iets doen.'
Ik hoorde hem zuchtte. 'Wacht hier even. Ik moet nog iets doen,' zei hij en hij deed de deur dicht.

'Nou wat is het plan?' vroeg Jake in de huiskamer. 'We hebben namelijk in de brief te zien keuze aan een van drie opdrachten.'
'Iemand met een blinddoek begeleiden wordt het niet.'
'Hoezo niet?'
'Misschien omdat ik jou niet kan vertrouwen.'
'Luister, als je me niet kan vertrouwen, waarom doen we dan die opdrachten?'
Ik hield mijn schouders op.
'Het schilt namelijk tijd en energie.'
'Ik heb het liefst ook niet dat ik met jou samen werk.'
'Dan zijn we het beide mee eens,' zei Jake 'Ik kan beter iets nuttigs doen. Het boeit me trouwens niet echt of ik hiermee een cijfer krijg en meteen een onvoldoende daarvoor kreeg.' Hij stond op van de bank. Hij wilde gaan, maar ik pakte zijn arm beet.
'Nee, wacht.'
Hij keek me aan. Net zo verrast als ik.
'En die vertrouwen opdrachten?'
'Dat zal moeilijk zijn aangezien je mij niet eens vertrouwt.' Daar had hij een punt bij.
'Elkaar beter leren kennen is een optie.' Ik wist niet waarom ik dat gezegd had. Het was wel het minst wat ik wilde doen.
'Wat wil je dan van me weten?' vroeg hij, terwijl hij met een grijns weer op de bank ging zitten. Ik hield mijn schouders op.
Wat valt er over hem te weten? Behalve dat hij soms een klootzak was en meiden vaak als seksobjecten behandeld.
'Wat jouw interesses zijn, behalve dat je van seks houdt.'
Er verscheen weer glimlacht op zijn gezicht. 'Jammer, anders wist je wel dat ik interesse heb.' Hij keek me flirterig aan. 'Hiphop, breakdance, free runner en muziek,' zei hij. 'Ik luister niet alleen naar muziek ik speel ook een paar instrumenten.'
'Zoals welke?' vroeg ik.
'Piano, viool.'
Speelde Jake viool? Holy shit, nooit gedacht dat hij daar nog eens tijd aan besteed.
Ik keek hem aan. Er was een korte stilte tussen ons. En wel een erg ongemakkelijke korte stilte.
'Waarom kijk je me zo aan? Dat zijn mijn interesses,' zei hij. 'Of klink het voor jou heel raar dat ik die heb?' voegde hij bot aan toe.
'Nee? Je zei het nogal erg kortaf. 'Ik heb zelf nooit gedacht dat je...'
'Wat?'
'Dat je viool speelt.' Piano spelen kon ik misschien nog begrijpen. Volgens mij spelen sommige fouten jongens nog piano, zoals die ene miljonair Grey van fifty shade of Grey.


'Nog een vraagje'
'Wat is het?' vroeg Jake, terwijl hij bij de ingang van het gebouw helemaal naar me toe omdraaide.
'Ik vroeg me af waarom je het gedaan had tijdens inductie dag.'
'Wat gedaan heb?'
'Je weet heus wat ik bedoel,' zei ik. 'Waarom heb je die vrijdag tegen de leraren gezegd dat ik die nacht buiten was?'
Hij keek me echt aan, alsof hij niet wist waar ik het over had. 'Ik weet niet wat dit allemaal vandaan komt, maar ik had paar weken geleden jou niet verklikt.'
'Jij was anders wel de enige die in de tuin was.'
Ik hoorde een spottend gesnuif van hem. 'Ja, vast. Alsof ik over jouw ging snitchen toen je 's nachts in de tuin was. En waarom zeg je het na twee weken nu pas?'
'Dat is niet de enige, ook had je tweedagen geleden die zaterdag iets in mijn tas gedaan. Waardoor ik beschuldig werd van diefstal, en die keer dat je gezorgd had dat ik de klas uit werd gestuurd tijdens één van de technische vakken. Waarom deed je dat eigenlijk?'
Hij hield zijn schouders op. 'Wat boeit het? Het was toen gebeurd,' zei hij droogjes.
Ik kon hem alleen stomverbaasd aanstaren. Hoe kon hij zo zijn? Hij had me al veel problemen bezorgd en het leek hem niks te doen.
'Ben je wel goed in jouw hoofd om dat te doen?'
'Om wat te doen? Je been aanraken dat je de klas werd uitgestuurd?' vroeg hij spottend. 'Wat kon ik eraan doen dat je zat te krijsen? Dat je gewoon aan jezelf te danken.'
Ik kookt van binnen van woedde. 'Ik bedoelde dat je die zaterdag iets van de winkel in mijn tas hebt gestopt, waardoor het alarm bij mij afging. Denk toch even na, jij klootzak,' snauwde ik.
Hij keek me ook vuurspuwend aan. Zijn kaakt spande zich.
'Je wordt bedankt. Dankzij jou zat ik in de problemen en kwam ik hierdoor ook te laat op school. Puur door jou.'
Hij keek me spottend en kwaad tegelijk aan. 'Ik had misschien die fout wel gemaakt waardoor je die avond in de problemen zat, sorry hoor dat je er nu enorm aan ergert, maar ik heb nooit tegen wie dan ook die dag gezegd dat je die nacht in de tuin was. Dat vergist je erin. Over de diefstal die zaterdag avond. Misschien was het een opdracht van iemand anders om je puur van die school af te komen,' zei hij kwaad. 'En nee dat was ik niet als je dat soms dacht. Wij twee waren niet het enige die nacht.'
Zonder iets te zeggen ging hij naar binnen. Ik keek hem minder kwaad dan eerst aan.
Ik geloofde er niks van. Hij had al zoveel problemen gezorgd binnen een maand tijd, Het liefst had ik het hierbij gelaten bij "meneertje de enorme egoïstische klootzak" Dat had ik zeker gedaan als Jake niet mijn danspartner werd. Ik zat er zelf niet op te wachten, maar ik zou mijn excuses aan hem moeten aanbieden door de valse beschuldigingen. Het zal alleen lastige worden nu we elkaar haten. Ik vertrouwde Jake nog steeds niet, maar mijn gevoel vertelde dat hij een groot deel gelijk kan hebben wat hij zojuist zei.
Ik had 's nachts in de tuin vreemd genoeg wel het gevoel gehad dat er iemand mij probeerde te bespioneerde, terwijl Jake al een tijd voor mijn neus was verschenen. Wie was er die dag dan in de tuin? En wie wilde dan zo graag van me afkomen?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen