- Oktober


Jaela pov:


Ik leerde Sebastiaan en Marley binnen paar dagen al beter kennen. Het gebeurde bij mij nooit dat ik zo'n een goeie en hechten klik had met mensen. Ik voelde me zelf niet ongemakkelijk bij als ik met Sebastiaan, Marley en heel soms met Dennis praatte.
Sebastiaan keek me vriendelijk aan. 'En jij? Op welke school heb jij eigenlijk gezeten,' vroeg hij.
Ik ging met mijn vingers door de punten van mijn donkerbruine haren.
Hoe moest ik hem uitleggen dat ik nooit op een dure school had gezeten. Als ik iets zou vertellen over mijn goede koperschoolperiode die door de overheid betaald werd zou ik vast door paar mensen bespot worden.
Dit alles was allemaal nieuw voor mij in een luxerieuze school.
'Als je er niet graag over wilt praten is het geen probleem.'
Ik hield mijn schouders op.
Volgens mijn oma was het beter om op deze schoolniks te vertellen over je financiële toestand.

Alsof dat makkelijk was. Ik wilde niet doen alsof ik rijk was, want dat was ik helemaal niet. Ik was niet gewend aan het rijke luxeleven,en vooral niet op een peperdure privéschool waar veel luxe mogelijkheden waren.

Ondanks dat ze rijk waren had ik niet het gevoel dat ze me zouden oordelen.
Op het moment dat ik mijn mond opende om het ze vertellen ging de deur van de huiskamer open. Degenen die binnenkwam begroette iedereen in de huiskamer. Jake ging nonchalant ergens zitten. Gelukkig niet bij ons. Achter hem liepen nog twee jongens, waarvan één Jesper was. Zijn groene ogen staarde kort naar de mijne.
Ik keek meteen de andere kant op.
Mijn wangen werden warm als ik telkens aan Jesper dacht. Mijn hart ging te keer. Zelf voelde ik meer kriebels als ik meer aan hem dacht.
'Je bloost,' zei Sebastiaan.
Ik zei niks en werd nog roder. Toch leek hij mijn gedachte te lezen. 'Ben je soms verliefd?' vroeg hij vriendelijk.
Ik keek om me heen en keek Sebastiaan weer aan.'Ja, dat ben ik sinds dag een.'
'Wat ben je sinds dag een al?' vroeg Marley ze kwam naar ons toe.
Ik wilde iets gaan zeggen, maar Tobias kwam er ook bij staan.
'Ik weet niet of ik aan jullie kan zeggen,' zei ik nerveus.
'Vertel maar, we beloven dat het niet door verteld wordt, toch Tobias.'
'Wat?'
Marley stootte met haar arm tegen hem aan.
'Ja, ik zal ook niks door vertellen.'
'Ik denk dat ik iemand leuk vind die al in het laatste jaar zit.'
'Hoe heet hij?' vroeg Marley.
'Jesper,
Ze keek me bijna in schrok aan.
'Serieus met hem?'
Ik knikte.

Marley sleurde me hier vandaan
'Hoezo vindt je Jesper leuk?'
Hoe moest ik haar uitleggen dat het toeval was dat het misschien liefde op het eerste gezicht was.
'Ik kregen plots gevoelens voor hem toen ik hem voor het eerst zag.'
'Een relatie met hem aangaan is onmogelijk. Dat had ik je waarschijnlijk al eerder verteld.'
Ik keek haar bijna kwaad aan.
Hoezo wilde ik gaan zeggen, maar ze ging verder.'Hij zit in het laatste jaar op school. Jongens uit het laatste jaar nemen geen relatie met leerlingen uit de eerste of tweede jaar. Plus hij is de ex van mijn oudste zus Catharina.'
'Dat slaat erg nergens op. Is dit soms een regel hier op school?'
Marley schudde haar hoofd.
Godzijdank dat het geen regel op school was. De avond klok en geen gebruik mogen maken van alcohol of drugs begreep ik nog wel, maar de regel dat oudere jongens uit de laatste jaar niks met meisjes uit de eerste of tweede jaar mogen zou echt nergens op slaan.
'Maar wat is dan het probleem? En wat slaat dat dan weer op?' vroeg ik wat bot dan ik bedoelde.
'Het kan gewoon niet. En het is zelf zo dat de meeste jongens uit de laatstejaars de eerste en tweedejaars niet zien staan. En bovendien is Jesper ook niet echt een goeie type jongen.'
'Hoe bedoel je?'
Ze keek om zich heen 'Dat er ook wel eens geruchten gaan dat hij een duistere kant heeft aan zichzelf. Hij schijnt nogal erg... nou eigenlijk.'
'Wat schijnt hij te zijn?'
'Ik praat niet graag over hem, maar hij schijnt erg onvoorspelbaar en uitbundig te zijn.'
Net als Jake dus, alleen had ik nog niks uitbundig van Jake gezien. Maar was Jesper serieus een badboy?
'Waar is Marley eigenlijk?' Hoorde ik Rosabella vragen.
'Ik moet nu gaan, maar kijk alsjeblief wel uit voor Jesper.'
Ze draaide zich om.
Ik pakte haar bij de arm. 'Marley, wacht. Wat heb jij en jouw zus?'
'Niks bijzonders. Maar kijk wel goed uit bij sommige mensen.'
Ik keek haar nog na.
Er klopte iets niet. Ik had het gevoel dat Marley iets voor mij verborg. Ze was aardig en waarschijnlijk waren we vriendinnen van elkaar, nou dat voelde het wel dat onze vriendschap op gang kwam, maar toch was er iets geheimzinnig. Wat bedoelde ze daarmee? Wat voor duistere kanten van Jesper zou ze dan precies bedoelen waar ik voor moet uitkijken? Maar als Jesper iets duister met zich meedraagt of een badboy blijkt te zijn, waarom waarschuwde ze me dat ik voor andere op school moest uitkijken?


Het geluid van de keiharde regen tikte langs de glas van het raam.
Ik was ondertussen in de zitkamer.
Sebastiaan was zo vriendelijk om me in zijn gezelschap te houden. Ik had beter in een studeer ruimte kunnen oefenen. Ik wist niet of de zitkamer een geschrikt plek voor me was, hoewel het met vijf leerlingen erg rustig was en het wel te doen was. Ik was zo bezig met mijn natuurkunde huiswerk dat ik de voetstappen niet eens hoorde.
Ik schrok bijna van een gedaante die bij me stond. Een of andere butler verhuld in een pak staarde me recht in mijn gezicht aan.
'Jaela Lehner?'
Ik knikte.
'Er wordt zojuist gevraag om met me mee te komen.'
Alle blikken waren opeens naar ons.
Met een vreemde meegaan was niet het slimste wat ik kon doen, maar de logo van zijn handschoen kwamen me wel erg bekend voor.
Ik stond op om met de butler de zitkamer te verlaten.
Hadden ze soms een nieuwe butler?

Op mijn oude reguliere school zouden ze verbaasd kijken als ik met een butler door de hal liep. Blijkbaar waren ze hier eraan gewend dat leerlingen met hun persoonlijke butlers meegingen.

Hij liep de hoek af bij de hal.

Het leek buiten wel een gigantische douche. Het geluid al had mijn volledige aandacht. Ik zou binnen een minuut en al nat zijn.
De butler had godzijdank een grote zwarte paraplu voor mijn hoofd gehangen.
'Hier rechtsaf. Ze wachten in de limousine,' zei de butler.

De bekende zwarte limousine was in zicht. Ik heb daar wel een keer in gezeten en ik kon zeggen dat de ramen door ene donkere laag bedekt was. Niemand kon zien wie er in de limo zaten.
Hij opende de portier van de limousine voor me.
Ik bedankte hem en ging erin zitten.
Het liefst dichtbij de portier, zodat ik er ook meteen uit kon.
'Goeie dag, liefje. Geniet je op die school?'vroeg mijn grootmoeder.
'Ja, best wel. Alleen mist de sport gedeelte op de school.'
'Jaela, liefje toch. Daar hadden we het toch alleen keer over gehad?'
'Waarom hebben jullie me proberen te misleiden,terwijl mijn passie daar niet eens bij staat.' Ik had mijn armen elkaar. 'En waar is opa eigenlijk?'
Mijn grootmoeder keek me vol bezorgdheid aan. Dat is wel het laatste dat ze kon doen. Ze gaf wel om haar kleinkinderen door ze de duurste scholen en opleidingen aan te bieden, maar mijn vader nooit accepteren hem als minder zien. Dat was puur omdat ze hem als een arme sloerie zagen.
'Jouw opa is bezig met belangrijke zaken regelen.'
'Best vreemd dat hij niet kwam opdagen in zijn eigen betaalde limo,' zei ik Cynisch.
De limousine reed rechtsaf van het gebouw verdaan.
En waarom zit ik eigenlijk in de limo als opa er niet eens bij is?'
'Ik met jouw paar dingen bespreken. En ik wil weten hoe het met jou gaat,' zei Oma. 'Hoe gaat het op school, liefje.'
'Wel redelijk goed, alleen niet echt veel bijzonderheden,' zei ik lichtjes kortaf.
'Dat is mooi om te horen, liefje. Ik hoop dat je ook blij bent met de nieuwe kleding en spullen die je begin van het school jaar van ons gekregen hebt.'
'Bedankt, maar voor mij had het de dure merkkleding echt niet gehoeven.'

'Jaela, we hadden het daar eens over gehad? De kleding was meer bedoelt dat je niet zal opvallen tussen de rijkelui kinderen.Zeg nou zelf. Rondlopen in de goedkope tweede hands kleding ga je erg opvallen.'
Mijn oma had hierbij wel een punt. Ik zou andere enorm opvallen met mijn tweedehands kleding of kleding van het leger des hels tussen de rijkelui kinderen die dure merkkleding droegen.
Misschien dat ik mijn grootouders daar wel dankbaar voor was, maar alsnog konden ik ze soms niet uitstaan.
Ik zuchtte. 'Oké, het is prima dat ik de dure kleding van jullie krijg. Bedankt daarvoor, maar koop alsjeblieft geen roze kleding of rokjes, want dat haat ik echt enorm.'
Ik klonk een beetje als een verwend nest, maar het was waar ik hield niet van de kleur roze en een rok dragen zou ik never nooit dragen. Een jurk was een ander verhaal en ligt eraan welke jurk en voor welke gelegenheid, maar dat droeg ik ook heel zelden.

'Vertel me maar wat u met me wilde bespreken.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen