Bill POV.

Terwijl Tom en ik naar binnen worden geleid neem ik Tom z'n hand vast. Tom z'n hand geeft mij toch altijd een veilig gevoel op de momenten dat ik dat nodig heb. "Het komt goed. We hebben Georg en Gustav bij ons en je weet dat ik ook mijn trucjes ken," fluistert Tom mij toe en ik knik even.

"Jullie slapen vannacht en morgennacht in deze kamer," zegt William en we stappen een vrij ruime kamer in, ook al zijn we niet van plan hier morgennacht nog te overnachten, maar daar zeggen we voor nu maar even niks over. We willen William geen redenen geven om boos op ons te worden.

"Mooie kamer," zeg ik.

"Altijd alleen het beste voor mijn gasten," zegt William en ik moet toegeven dat ik nog steeds niet weet wat hij van plan kan zijn, want ik heb nog niks vreemds ontdekt. Ik bedoel, wij laten de meeste soldaten van gasten meestal ook in de gastenverblijf slapen en dat er maar 2 of hooguit drie mee naar binnen mogen, dus daar is niks vreemds aan. "Ik verwacht jullie over een uur bij het diner," zegt William waarna hij wegloopt en ik ga op het bed zitten.

"We hebben geen proever meegenomen," zeg ik.

"William lost zijn dingen niet op door mensen te vergiftigen, dat is niet mijn grootste angst," zegt Tom.

"Maar wat is dan jouw grootste angst?" Vraag ik.

"Nu wij hier zijn is hij TE vriendelijk en voor iemand als William is dat verdacht. Volgens mij wilt hij ons niks aandoen, maar hij wilt wel wat van ons," zegt Tom en ik knik even, maar wat William wil, dat is de grote vraag.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat laatste denk ik ook
    Hij is te verdacht bezig

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen