Maar de woorden van meneer kenwright bleven niet lang hangen, ik was veel te druk met mijn nieuwe baan. Ik was aan het begin van de maand 24/7 bezig om op Harry te letten en mijn werk als zijn secretaresse aan het uitvoeren, maar sinds onze afspraken is hij nooit over de lijn gegaan. Hij zelf is drukker dan iemand hem ooit gezien heeft, hij heeft mensen ontslagen en aangenomen. Vele boeken zijn goed gekeurd en afgekeurd. Dus ook de auteurs komen en gaan. Maar hij is letterlijk... 'on fire.' Hij is geliefd bij tijdschriften en andere bladen, dus ze nemen maar al te graag een interview af.
Hij wordt aanbeden, wat het voor mij lastig maakt de vrouwen uit zijn leven te houden. Maar ook al is hij uit, hij komt altijd rond 2 uur thuis. Hij is vele malen verantwoordelijker, voor zichzelf. Dus na enige tijd verloor ik hem uit het oog, vooral 's avonds. Ik ging er vanuit dat hij alles volgens het boekje van zijn vader deed, er kwamen geen klachten, Harry ging door met zijn werk en alles liep goed.
Dus, waarom zou ik mij zorgen hoeven maken?

Het is eindelijk zondag, de enige dag die ik echt vrij heb. Maar nu ik hier officieel ben aangenomen heb ik toestemming gehad mijn kantoor op te vrolijken. Ik mocht alles doen van Kenwright, behalve de muur eruit slopen. Nou dat leek mij een prima deal, dus met een oude spijkerbroek en mijn oude Nirvana shirt loop ik met een pot verf de lift in van het dure gebouw. Ook al was het zondag, de echte diehards waren hier, toch aan het werk. Maar ik besteed er geen aandacht aan en ik loop mijn kantoor in, daar heb ik van de week alle spullen langzaam verzameld die ik nodig had. Dus als 1 van de eerste dingen pak ik een boormachine die ik in het magazijn bij het gereedschap vond en schroef de vieze, oude lamellen van de ramen af. Het is meteen een stuk lichter en zo lijkt de ruimte ook nog eens groter.
Ik voel mijn mobiel trillen in de broekzak van mijn spijkerbroek, ik heb de slechte gewoonte hem op te bergen in de zak bij mijn billen. Volgens Harry is dat een idiote gewoonte, hij valt bijna te vaak en volgens hem is de kans dat hij gejat wordt een stuk groter.
Ik schud even mijn hoofd als Harry er onbewust induikt, ik wilde vandaag liever niet aan hem denken.
Als ik naar het scherm kijk zie ik dat het Lou is, we hebben elkaar niet meer gesproken, nadat Lou het niet eens was met mijn keuze. Ik voel mijzelf heel slecht, als ik bedenk dat ik ook helemaal niet aan haar gedacht heb de laatste tijd.
Met een kleine, schuldbewuste stem neem ik op. "Hey lou."
Het blijft even stil, maar dan komt er een stortvloed van woorden door de telefoon.
"Het spijt mij, ik was stom. Ik zou je moeten steunen, want je leven is eindelijk leuk en spannend. Ik was jaloers, dat is heel stom, het spijt mij." Ik val haar in de rede, "nee het spijt mij Louise. Ik snap je redenen heel goed, ik snap dat je Harry niet vertrouwd en dat moet ik respecteren." Er volgt een stortvloed van, ik hou van je, het spijt mij, nee mij. "zijn we weer oké?" Ik knik, maar bedenk mij dat ze dat niet kan zien, dus vlucht zeg ik, dat wij natuurlijk oké zijn. "Heb je anders zin om langs te komen June?" Beteuterd kijk ik naar mijn half gesloopte kantoor. "Nou, ik ben aan het klussen, heb je anders zin om te helpen?" "Oe, ja dat wil ik wel. Graag, ik kom eraan."

Ik kijk even naar waar ik ben gebleven in het kantoor en bedenk dan dat ik het kantoor moet legen, hijgend en puffend til ik de meeste spullen eruit. Maar het bureau blijft staat, dat ik te groot om er uit te krijgen. Als ik net alles heb schoon gemaakt en afgedekt komt Lou aan, "hey, sorry. Duurde even, zelfs op zondag is hier beveiliging." Ik grinnik, "klopt. Ik dacht over zulke dingen nooit na, je zou zeggen dat zo iets gewoon gesloten is op zondag." Dan geef ik haar een verfroller en ik begin met roeren van de verf, er komt een prachtige terracotta kleur tevoorschijn. We schilderen de muren, Na een uur kijk ik tevreden om mij heen. "Deze kleur is zo gaaf, misschien moeten we het nu wel laten drogen?" Ik mompel instemmend, "als we nu alles afdekken, kunnen we straks verder, ik heb wel trek."
Snel doen we dat en lopen we richting de lift, alleen ik stop even bij de beveiliging van deze verdieping. Max is een wat oudere man, ik denk einde 40. Hij lijkt altijd te werken, zelfs op zondag, kom ik achter. "Hoi Max, even een vraagje. Ik ga even wat eten en kom zo terug, maar al mijn spullen staan in de hal. Zou je zo lief willen zijn te kijken dat niet iemand opeens met mijn spullen er vandoor gaat?" Brommend trekt hij zijn ogen van het scherm, als hij mij ziet glimlacht hij. "Ah hey meissie. Dat wil ik op 1 voorwaarde, neem voor mij straks eens wat zoetigs mee." Ik voel hoe breed mijn glimlach word, " voor jou altijd."
Dan snel ik mij naar de lift, waar Lou op mij wacht. Ik bekijk ons in de spiegel en zie dat ik overal verf heb zitten, het zelfde geld voor Louise. "Dus de Mac of pizza? Ik denk niet dat een echt restaurant blij wordt van onze verschijning." Kreun verlaat de lippen van Lou, "o een big Mac, of nee een dubbele cheeseburger, groot, het moet sowieso een groot menu zijn."
Niet veel later zitten we aan een tafel, die vol staat met eten. Ik word het meest blij van de kipnuckets en frietjes, maar de halve big Mac, die ik aangeboden krijg, sla ik niet af.
"Ik weet dat we de laatste keer ruzie kregen over dit onderwerp, maar hoe zit het nu tussen jou en Harry?" Ik kauw nadenkend op een frietje, "goed. Het is niet erg spannend, we zijn alle twee druk met ons werk. Het moeilijke gedrag, dat er eerder was, lijkt er niet meer te zijn. Misschien heeft hij het nu naar zijn zin?" Aandachtig word ik aangekeken, door de heldere ogen van Louise. "Jij denkt dat hij dat gedrag zo maar verleerd is?" Ik haal mijn schouders op, "hij komt op tijd, doet zijn werk, wat hij ernaast doet, boeit niemand." "Maar zijn vader wilde toch, ik bedoel." Ik weet heel goed waar ze heen wil, "drinkt hij nog veel? Hij staat vast ook niet al te lang droog, of wel?" Ik gooi mijn hamburger op het dienblad voor mij, het idee aan Harry en of hij wel of niet droog staat, laat meteen mijn eetlust verdwijnen.
"Heel eerlijk, ik heb geen idee. Het boeit mij ook echt niet, hij doet aardig en is vriendelijk tegen mij. Dat rare dominerende gedrag is weg, althans, weg bij mij. Als hij 'droog' zou staan, zou dat zijn humeur niet verbeteren." Tot mijn verbazing is Louise heel serieus, "maar wordt dan die oude niet kwaad, als jij geen goede updates kan geven over zijn zoon?"
"Hij heeft er al een tijd niks over gevraagd, ik neem aan dat het prima is, zolang zijn zoon de hemel in geprezen wordt." "Nou, pas maar op met zulke figuren." Gelukkig laat ze het onderwerp gaan en keren wij terug, maar niet voor ik nog wat lekkere taartjes heb gekocht bij een kleiner zaakje die open is.

Als we terug komen is het half 3, ik heb de taartjes afgegeven bij Max en Lou en ik gaan verder met verven.
Als het verven is gedaan en we al het plastic hebben opgeruimd, waarmee onderandere de grond was afgedekt, boenen we de ramen. Max is zo vriendelijk even te helpen met het ophangen met een gordijnrails en al snel lijkt het wat. Als de verf handdroog is, maken we gaatjes in de muren, hangen gekleurde lijstjes op. Ik heb aquarelschilderijtjes gemaakt, deze hang ik op. Dan niet veel later hangen de gordijnen, zetten wij de spullen terug, leggen kleden neer en al snel is het meer een woonkamer dan een kantoor. "Dit is zo gaaf! Dit was een zeer goede dag, dankjewel voor je hulp. Hierdoor is het zo veel sneller gegaan, dankjewel." Ik trek Lou in een knuffel en kus haar wang, "wat dacht je ervan, om uit eten te gaan zo? Ik zal jou ouders mee nemen, als bedankje, voor alles wat ze voor mij gedaan hebben, toen ik niet zo veel geld had." Dat vind Louise een geweldig idee en we spreken af dat ik ze ophaal, met de auto van Harry. Ik bel 1 van de dure restaurants, waar Harry af en toe zijn meetings heeft. Ik ben daar van iedere keer weer van onder de indruk, hopelijk ou en haar ouders en zusje ook.

De avond was gezellig, vol gelach, klinkende glazen en dankbetuigingen. De ouders van Louise waren heel dankbaar voor dit gebaar, ze maakten ook duidelijk dat ik ze echt niks schuldig was.
Als ik om 11 uur thuis kom, blijf ik even staan bij Harry zijn appartement. Ik luister en hoor zacht muziek opstaan, het teken dat hij thuis is. De woorden van Louise spelen door mijn hoofd, ik weet niet zeker wat ik er precies voor voel. Maar mijn gedachtes trekken mij terug, naar het moment dat ik Harry in zijn boxer had zien staan. Ik kan niet negeren, dat ik ergens een steek van jaloezie voel. Er zijn dus vrouwen die het voor elkaar weten te krijgen, mannen zoals Harry, binnen te halen.
Ik heb wel eens seks gehad, ik heb mijzelf aangeraakt, ik weet hoe het voelt om klaar te komen. Maar ik kan mij niet voorstellen, dat je het kunt missen. Dat je het nodig hebt om te functioneren.
Snel schud ik mijn hoofd, open mijn appartement en schud nogmaals, om deze gedachtes van mij af te krijgen.

Reacties (1)

  • LeLouisx3

    Spijtig dat ze niet even aanklopt bij de buurman

    8 maanden geleden
    • bels

      Hey je bent er weer! Whoop whoop! *doet een dansje*

      Ik beloof dat ik dat goed maak in het volgende hoofdstuk.

      8 maanden geleden
    • LeLouisx3

      Haha I'm back!!! Ik had de voorbije week niet veel energie om nog iets te doen naast het werk. Ik heb me nu voorgenomen om het wat rustiger aan te doen en de lat iets minder hoog te leggen voor mezelf. Ik heb weer veel tijd om hoofdstukjes te lezen nu

      8 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen