Foto bij 55. We have to tell him!

Tom:
'No way' weet ze uit te brengen.
'No coffee? That doesn't sound like the Maud I know'
Ik kijk haar met een brede grijns aan, de mok koffie voor haar al in mijn handen.
Ze kijkt me even verbaasd aan maar komt dan snel naar me toe en geeft me een dikke knuffel.
'What are you doing here?!'
'Hey sis' grinnik ik 'Careful, I'm still holding your coffee'
Ze zet een stap naar achter en kijkt Georg met toegeknepen ogen aan.
'could swear I heard a woman's voice in here before'
'That was Sophie' legt hij uit 'She's out in the garden, making a phone call'
'She's talking to Bill' vervolg ik 'Who doesn't know we're here, by the way'
'But.. why?'
Ik wissel snel een blik met Georg en duw de mok koffie in haar handen.
'Please, drink your coffee. It is kinda scary to see you this awake and talkative without your morning caffeine'
'Thanks' glimlacht ze en ze neemt een flinke slok van haar koffie.
Ze loopt door naar de woonkamer en gaat op de bank zitten.
Ik en Georg lopen haar achterna en gaan bij haar in de woonkamer zitten.
Zodra ik zie dat haar mok leeg ik sta ik recht
'More coffee?'
'Yes, please'
Ik neem haar mok aan en loop ermee richting de keuken.
Ik kijk toe hoe de mok stilaan volloopt.
Mijn gedachten gaan naar Bill. Goed dat Sophie even met hem kan praten.
Ik loop met de volle mok weer richting de woonkamer en geef hem aan Maud 'There you go'
'Thanks. Now, can someone tell me what you're doing here?'
'We should wait for Sophie' zegt Georg snel.
Ik haal mijn schouders op, voor mij maakt het eerlijk gezegd allemaal niet uit.
Ze neemt nog een slok van haar koffie en kijkt dan achter zich naar de achterdeur
'Can I go out for a ciggie?'
'Let's go up to the roof and smoke there' stel ik voor. 'The roof?' zegt ze verbaasd.
'Follow me. It has the best view of Magdeburg!'
Ze loopt achter me aan de trap op, door naar de zolder en via deur naar een enorm dakterras.
'You comming?' zeg ik wanneer ik zie dat ze blijft stilstaan voor de deur.
Ze knikt en loopt het dakterras op.
We zetten ons neer op de bank en steken beide een sigaret op.
'So...?' begin ik.
'I was gonna ask you the same' grinnikt ze.
'I guess Georg will enlighten us in a few minutes'
'Enlighten us? Now I'm really curious'
We lachen beide en ik zie hoe ze over de rand van het balkon naar het uitzicht kijkt
'Hej, isn't that Gustav's car?'
Ik knik 'Yes, he was here when we arrived. He got a call so he went outside, family stuff I think'
Ze knikt zacht en kijkt verder rond zich heen.
Ik ga naast haar staan.
'Oh there he is!' zeg ik en wijs naar Gustav die komt aanwandelen.
Maud begint hevig te zwaaien en sprint dan naar beneden, ik vermoed om Gustav binnen te laten.
Ik schud al lachend mijn hoofd en besluit ook richting de woonkamer te gaan.

Wanneer ik de woonkamer inloop zie ik Georg en Sophie op de sofa zitten en komen Maud en Gustav ook net binnen.
Ik begroet Sophie en richt me dan weer tot Georg
'So, what is this all about?'
'Shouldn't we have breakfast first?' probeert Georg nog, maar iedereen blijft zitten.
'I am kind of curious as well' begint Gustav.
'I mean, you invited me over for brunch with Maud, but she just told me she didn't know I was coming. Plus, I didn't even know Tom and Sophie were in Germany, let alone here!'
'We arrived like half an hour ago' leg ik uit.
'I didn't know Georg invited you. I did know Maud was here and that...' ik kijk Georg vragend aan die zacht zijn hoofd schud.
'Georg, why is everyone here?' vraagt Maud opnieuw
'So, no breakfast?'
'Georg!'
'All right, all right. So, uhm, I went over to Gus last night, to return his car and at that point I just figured it would be nice if he came over for brunch, since we're here. When I came back and, uhm, found you... I know I promised not to say anything and technically I haven't told anyone, but I can't do this on my own' legt hij zachtjes uit terwijl hij Maud aankijkt.
'Oh' is het enige wat er uit haar mond komt.
Ik kijk haar vragend aan en zie dat de rest hetzelfde doet.
Meteen komt dat vreemde gevoel weer terug.
Ik zie haar hoofd rood kleuren.
'What exactly do you mean by found you?' verbreekt Sophie uiteindelijk de stilte. Ik kan aan haar stem horen dat ze bezorgd is.
'I did ask you not to tell anyone' protesteert Maud met een zachte en iets wat zwakke stem.
Onze blik is nog steeds op Georg gericht.
'Something happened in the Netherlands' begint Georg zijn uitleg.
Ik kijk snel even naar Maud en kan zien hoe ongemakkelijk ze zich voelt.
'Weren't we all there?' onderbreekt Gustav hem verbaasd.
'I asked Georg to come back' biecht Maud met tegenzin op.
'My ex-boyfriend has been trying to blackmail Bill'
Ik kijk haar verbaasd aan
'Bill never mentioned that to me..' ik kijk Sophie vragend aan, aan haar blik kan ik zien dat zei ook van niets weet.
'Technically, he did not exactly know. I found notes and pictures in my mailbox and I recognized the handwriting, so I hid them from Bill. I asked Georg for help because..'
'Because she knows Bill a little too well and she figured he would never leave if he knew this was going on' vult Georg aan.
Ergens zint heel deze situatie me helemaal niet.
Hij vertelt het hele verhaal over hoe ze haar ex gingen confronteren. Het hele verhaal op het schoolfeest enkele jaren geleden.
'I need air' piept Maud, wanneer hij bij het stuk komt waar Maud bij haar ex naar binnen gaat.
Ik zie hoe Georg Maud medelevend aankijkt.
Wanneer ze recht staat doe ik hetzelfde.
'I'm coming with you'
Ik loop zonder iets te zeggen achter haar aan richting de tuin.
Wanneer het stil blijft kijk ik haar inschattend aan.
'Ready to go back in?'
Ze ademt diep in en uit waarna ze knikt.
Samen lopen we terug naar binnen en ze gaat op dezelfde plek in de hoek van de bank zitten.
Ze trekt haar benen op, knikt naar Georg en staart dan voor zich uit.
Hij gaat verder waar we daarnet geëindigd zijn.
Wanneer hij alles verteld heeft blijft het even stil.
'We have to go to the police' verbreekt Gustav de stilte uiteindelijk.
'She doesn't want to go to the police' antwoordt Georg rustig.
'We have talked about it, quite a lot actually, and even though I don't support the decision, I do understand where she's coming from'
'We moeten toch..' ik kijk Georg aan 'Dit kan toch niet zomaar ongestraft blijven?'
'Maar ze wil niet, punt' Georg kijkt me streng aan wat een kwade blik van mij opleverd.
'Hoezo niet?!' Georg haalt zijn schouders op.
Ik zie in mijn ooghoek hoe Sophie naast Maud op de leuning van de bank gaat zitten en voorzichtig haar hand op haar schouder legt.
Ik stop met praten en kijk hun aan.
'Are you okay?' Sophie kijkt haar medelevend aan.
Ze haalt haar schouders op.
'I don't even know what okay is anymore'
Sophie kijkt ons aan en kijkt dan weer naar Maud.
'Do you want to go outside and let the boys have their moment?'
Zodra ze ja knikt steekt Sophie haar hand naar haar uit en loop samen met Maud de tuin in.
'Ze moet aangifte doen' herhaal ik mezelf wanneer de deur richting de tuin weer dicht is.
Georg schud zijn hoofd 'Wil ze niet'
'En dat snap ik niet! Waarom niet?'
Hij haalt zijn schouders op.
'Het is ook al jaren geleden, het is woord tegen woord..' zegt Gustav terwijl een zucht zijn mond verlaat
'ja, so? Wat dan nog. En Bill moet dit weten!'
Opnieuw schud Georg zijn hoofd.
'en waarom is ze met dit alles eigenlijk naar jou gekomen?' ik kijk Georg met een vragende maar duidelijk geïrriteerde blik aan.
Hij doet meteen zijn handen in de lucht.
'Jullie gingen naar LA, Gustav was al terug en Duitsland...'
Een grote zucht verlaat mijn mond
'Bill moet dit weten...'


Maud:
Zodra ik buiten op de bank zit, pak ik mijn sigaretten en steek er één op.
'I am really sorry to hear that happened to you'
zegt Sophie zachtjes. Ik laat een halve glimlach zien. Ik weet niet zo goed wat ik daarop moet zeggen.
'Does Bill know?'
'Nope' De p maakt een ploppend geluidje als die mijn lippen verlaat. 'I don't really want to tell him. Or anyone, really. I know I have to. I just... I don't wanna tell him over the phone'
Ze knikt en laat een klein, bemoedigend glimlachje zien. 'You know he'll understand, right?'
'I guess' mompel ik. 'I have been worried about.. I don't know. I already felt like he deserved so much better and now..'
'Don't' onderbreekt ze me zachtjes.
'He'll understand. He'll be Bill and probably refuse to leave your side for, I don't know, eternity, but he'll eventually be all right'
Ik grinnik en kijk haar dan dankbaar aan.
'Thanks, I really needed to hear that'

Reacties (2)

  • MaudMurder

    💚💚

    5 maanden geleden
  • Luckey

    Dit word nog wat

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen