‘Is er echt geen andere manier?’ vroeg Erin zichzelf luidop af. ‘Misschien kunnen we de trein overnemen of Verona gijzelen.’
      ‘Je hebt gezien wat er is gebeurd.’ Raph keek haar met een medelevende blik aan, waardoor Erin wegkeek. Ze had zijn medelijden helemaal niet nodig. ‘Ze zullen vast nog wel meer wapens hebben. Ik denk niet dat ze een ontsnapping zullen laten gebeuren. Bovendien’ – hij wees naar buiten, waar het landschap voorbij raasde – ‘waar gaan we heen, zelfs als we ontsnappen?’
      Erin schoof haar leeggegeten bord terug in de kar en leunde naar achter in haar zit. ‘Waar is Eddie eigenlijk?’ Ze fronste en keek van links naar rechts en vervolgens weer terug naar Raph, alsof hij de oorzaak was voor Eddies verdwijning.
      Raph haalde zijn schouders op.
      ‘Naar het toilet, toch?’ Femke was achteraan bezig met het kiezen van haar bed, aangezien de duisternis langzaam duisterder werd. Blijkbaar waren haar ogen goed genoeg om het gesprek tussen het duo op te vangen. Ze had duidelijk niet door dat dit gesprek niet voor haar bedoeld was.
      ‘Dat is al een hele tijd geleden.’ Rune had ergens een oud tijdschrift gevonden en las het al een tijdje, steeds opnieuw dezelfde pagina's. Zijn ogen dwaalden ook steeds af, alsof hij zijn gedachten er niet echt bij kon houden. Veel anders dan lezen was er echter ook niet te doen in deze trein.
      ‘Is hij de andere wagons aan het verkennen?’ Erin kwam overeind. ‘Dat is niet eens zo’n slecht idee. Een grijns trok over haar gelaat. De concurrentie inschatten was zeker geen slecht idee. Hoewel er een ‘plan’ was om te voorkomen dat er meer dan één persoon zou sterven, zat het toch niet helemaal goed bij Erin. Zodra een winnaar besloot de volgende ronde niet opzettelijk te verliezen, viel heel het plan als een kaartenhuis in elkaar. Dan zou niemand elkaar nog kunnen vertrouwen.
      ‘Ga je ook op ontdekkingstocht?’ Rune keek op van zijn tijdschrift met een quasi bezorgde blik. ‘Wees voorzichtig, er zijn slechte mensen hier.’
      ‘Er zijn overal slechte mensen,’ herinnerde Erin hem.
      Rune ging door zijn haar. ‘Waarschijnlijk heb je een punt, maar let toch maar op.’
      ‘Altijd,’ zei ze, vlak voor ze zich naar de volgende wagon begaf.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen