Bill POV.

Het is de volgende dag en ik heb echt wel 24 uur nodig gehad om weer wat te bekomen van het gedrag van mijn moeder.

"Bill, je vader is er," zegt Tom ineens, wat mij verbaasd doet opkijken. Mijn vader heeft nog nooit in z'n eentje een poging gewaagd om hierheen te komen.

"Ik weet niet of ik hem wel wil zien," zeg ik zachtjes.

"Misschien is het een idee om naar je vader te luisteren? Hem hebben we nog niet veel gehoord, want het was eigenlijk altijd jouw moeder die het woord nam," zegt Tom waarna ik toch maar knik en ik loop naar de deur waar ik inderdaad mijn vader zie staan.

"Het spijt me, wat er allemaal gebeurt is," zegt mijn vader en hij geeft mij een stevige knuffel.

"Pap, meen je dat?" Vraag ik en hij laat mij weer los om te knikken. "Kom binnen," zeg ik dan waarna ik opzij stap en mijn vader loopt naar binnen waarna ik de deur sluit. "Waarom kalmeer je mama niet wanneer ze zo tekeer gaat?" Vraag ik.

"Als ik dat doe slaap ik die avond op de bank," zegt mijn vader.

"Pap, het is ook voor jezelf opkomen he. Ik weet niet hoe je, je erover voelt, maar door haar heb je ook genoeg tijd met je kleinkinderen gemist," zeg ik en ik weet dat mijn vader van mijn moeder houdt, maar hij moet zich niet door mijn moeder laten wegdrukken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Vind al heel wat dat die er nu is!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen