Tom POV.

Het is maandag en vandaag ben ik van plan om wel weer naar school te gaan. "Tomi, Tess blijft maar huilen," zegt Bill en ik bijt in mijn lip en kijk naar de klok. Ik heb nog maar vijf minuten. Hoe kan ik zo vertrekken?

"Kom maar liefje," zeg ik en ik pak Tess van hem over.

"Ik heb echt alles al geprobeerd Tom," zegt Bill.

"Hmm, dan weet ik het ook niet," zeg ik en ik wieg haar voorzichtig in mijn armen heen en weer.

"Moet je inmiddels niet naar school vertrekken?" Vraagt mijn vader ineens en ik kijk naar de klok en zie dat de vijf minuten inmiddels inderdaad al om zijn.

"Ik kan Bill hier toch niet achterlaten terwijl Tess haar dag niet heeft," zeg ik.

"Tom, ik ben vroeger ook gewoon naar mijn werk gegaan en toen moest ik jou ook achterlaten, dus dan kan jij gewoon naar school. Je weet waarvoor je het doet," zegt mijn vader waarna ik naar Bill kijk die er zelf ook wat onrustig uitziet.

"Maar..." Begin ik, maar mijn vader onderbreekt mij.

"Jongen, je weet waarvoor je het doet. Als je geslaagd bent kan je een goede baan vinden en voor je gezin zorgen," zegt mijn vader en ik weet dat, dat met een bijbaantje ook zeker niet gaat lukken. "Ik help Bill nog wel voordat ik naar het werk ga," zegt mijn vader waarna ik toch maar knik. Ik geef Tess voorzichtig terug aan Bill waarna ik een kus op zijn mond druk om te vertrekken. Een paar minuten te laat, maar aangezien ik altijd wel wat speling heb zal ik nog wel op tijd zijn.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik snap Tom wel
    Is nog allemaal nieuw ook voor hem
    Zijn vader helpt ze echt super goed!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen