Twee maanden later.

Bill POV.

"Tom, waar ben je!?" Roep ik door het huis, want in z'n slaapkamer was hij niet, maar uiteindelijk vindt ik hem op de vloer in de badkamer. "Tom!? Is er wat gebeurt?" Vraag ik gelijk bezorgd en ik hurk bij hem neer.

"Ik was gewoon mijn tanden aan het poetsen en werd in ene zo duizelig dat ik niet meer overeind durfde te blijven staan," zegt Tom zachtjes.

"Het komt wel goed," zeg ik, ook al weet ik dat de zwangerschap nog zo lang duurt. Hoe gaat Tom dat ooit overleven? Of, nja, hij zal het wel overleven, maar het wordt wel heel erg zwaar. "Zal ik je overeind helpen?" Vraag ik en Tom knikt waarna ik hem voorzichtig overeind help en dan begint Elene te huilen, maar zodra ik Tom loslaat zodat ik naar Elene kan begint hij weer te duizelen, dus neem ik hem opnieuw vast. "Je moet echt naar een verloskundige Tom, voor je eigen gezondheid, maar ook voor de gezondheid van je baby," zeg ik en er loopt een traan over Tom z'n wang. "Hey, niet huilen," zeg ik en gelijk sla ik mijn armen om hem heen.

"Bill, ik kan niet meer, ik ben nu al op," zegt Tom en ik kijk hem bezorgd aan.

"En daarom is een verloskundige nu ook zo belangrijk. Misschien kan zijn helpen, daarnaast, wil je niet weten hoe het met jouw kleintje gaat?" Vraag ik en Tom zucht even.

"Ik ga een afspraak maken," zegt Tom waarna ik tevreden knik.

"Ik wil dan best met je mee, je hoeft het niet alleen te doen," zeg ik waarna ik hem naar z'n bed breng om daarna dan toch naar Elene te gaan. "Sorry dat ik jou wat langer heb laten huilen liefje," zeg ik en ik druk een kus op haar wangetje waarna ik d'r luier maar ga verschonen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dit gaat niet goed met Tom
    Dit trekt die niet

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen