Tom POV.

Er zijn een aantal dagen voorbij gegaan en Bill bemoeit zich nu alweer een stuk minder met z'n ouders en de zorg omtrent die twee jongetjes. Ik ben er trots op dat Bill zo goed luistert. Er waren tijden dat hij gewoon niet wou luisteren. Dat hij bleef doen wat voor hem goed voelde, maar daarin is hij ook echt wel gegroeid.

"Ik ga naar mijn vader," zeg ik tegen Bill, die gelijk verbaasd opkijkt.

"Naar Bobby, bedoel je?" Vraagt Bill en ik knik even.

"Hij is mijn vader, nietwaar?" Vraag ik.

"Ik weet dat je dit waarschijnlijk niet wilt horen, maar de man die jou heeft opgevoed, is hij niet net zo goed jouw vader?" Vraagt Bill.

"Als het aan mij ligt niet. Ik wil gewoon weten waar ik vandaan kom Bill. Wie ik ben en bovenal, wat heb ik gemist door niet te zijn opgevoed door Bobby," zeg ik.

"Dat snap ik. Ik zeg ook niet dat je niet moet gaan. Het is goed dat je gaat. Even met hem praten en achter nog meer komen," zegt Bill.

"Precies. Ik heb de gevangenis gebeld, niet dat ik voor niks kom, maar ik kan daar zo gelijk terecht," zeg ik.

"Zo makkelijk?" Vraagt Bill verbaasd.

"Vanwege goed gedrag heeft hij dit verdient als beloning," zeg ik.

"Kent hij nog meer mensen om op bezoek te laten komen?" Vraagt hij.

"Nadat hij en mijn moeder uit elkaar zijn gegaan kan er zoveel gebeurt zijn. Misschien heeft hij wel een ander gezin. Heb ik gewoon broertjes en zusjes die ik nog zou kunnen ontmoeten," zeg ik en Bill knikt even.

"Ik hoop dat je vindt wat je zoekt," zegt Bill en hij drukt z'n lippen kort op die van mij waarna ik vertrek. Ik hoop vandaag weer wat extra inzicht te krijgen in waar ik eigenlijk precies vandaan kom.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik hoop het ook voor Tom dat die antwoorden gaaf vinden

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen