Tom POV.

"Ik heb buikpijn," zegt Bill zachtjes wanneer hij z'n boterham met jam net naar binnen heeft gewerkt. De stress begint hem lichamelijk echt parten te spelen. Dan vallen de huidige klachten nog mee, want het kan erger, maar toch.

"Wil je vandaag rust nemen?" Vraag ik.

"Nee, we moeten de schuur schilderen," zegt Bill.

"Dat doe ik wel alleen. Het is sowieso handiger als jij binnen bij de kinderen bent zodat je in de gaten kan houden dat ze niks zien totdat het woord weg is," zegt Tom.

"Oh ja, daar had ik niet aan gedacht," beken ik eerlijk.

"Dat is okay," zeg ik en Bill knikt even en wanneer de kinderen ook klaar zijn met eten begeleid ik ze naar binnen waarna ik snel verf ga kopen.



Een uur later begin ik met schilderen en ik begin op het punt waar het woord staat, want hoe sneller dat woord weg is, des te eerder de kinderen gewoon buiten kunnen spelen. Dat is wel wat ze vandaag verwachten te doen.

"Tom, kunnen de kinderen al naar buiten? Ze worden ongeduldig," zegt Bill.

"Geef me nog vijf minuten, dan kan het," zeg ik en Bill knikt waarna hij gelijk de tijd checkt.

"Dan neem ik zes, dan zit ik zeker goed," zegt Bill en ik knik even waarna ik weer doorga.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Dit word nog wat

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen