Tom POV.

Ik blijf Bill geruststellend over z'n rug strelen. Ik snap z'n angsten, maar op dit moment zijn ze echt onnodig. Kinderen kunnen nog behoorlijk vaak ziek worden en als Bill elke keer zo reageert wanneer Aad ziek is. Dat is voor niemand leuk, ook voor Aad zelf niet.

"De koorts is inderdaad al minder dan wat jullie aan de telefoon noemde. Het is nog steeds koorts, maar niet zo hoog meer. Het lijkt op een gewoon virusje wat iedereen wel eens heeft. Niks om jullie zorgen over te maken," zegt de huisarts en ik knik dankbaar. "Hij zal jullie mogelijk de komende nachten wel wat vaker wakker houden," zegt ze.

"Dat is okay. Als Aad maar weer beter wordt," zeg ik waarna de huisarts iets uit d'r tas pakt.

"Ik heb niet veel mogelijkheden voor zo'n jonge baby om te geven, maar dit zal moeten helpen om z'n koorts te laten zakken," zegt de huisarts.

"Echt, bedankt," zeg ik en de huisarts knikt waarna ze vertrekt en zodra ik terugkom staat Bill al met Aad in z'n armen. "Zo, dan geef ik hem dit wel even," zeg ik waarna ik het aan Aad geef, een kleine hoeveelheid zou meer dan genoeg moeten zijn.

"Tom, kan jij een afspraak voor mij maken bij de therapeut?" Vraagt Bill.

"Natuurlijk schat," zeg ik en ik geef Aad aan Bill. Ik denk dat ik een afspraak voor volgende week ga proberen te maken, want dan is Aad wel weer beter, dus kan Bill met een gerust hard de deur uit.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hij moet ook echt praten anders gaat ook niet goed

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen