Tom POV.

"Tom, het is te laat. Ik ben al veroordeeld," zegt Bobby.

"Pap, nee, het kan nog worden teruggedraaid. Ik had moeten getuigen, maar was er niet omdat ik nooit het bericht heb ontvangen," zeg ik en Bobby kijkt mij even aan.

"Okay, als jij denkt dat het kan lukken. Het is hier niet heel fijn," zegt hij en ik knik begrijpend.

"Het komt goed," zeg ik tegen hem.

"Ik bof maar met een zoon als jou. Ik vind het echt jammer dat ik jou amper heb zien opgroeien," zegt hij.

"Ik zorg ervoor dat je in ieder geval je kleinkinderen kan zien opgroeien," zeg ik, of toch dat hij de rest van hun jeugd kan meemaken. Okay, Timothy en Samantha zijn al iets ouder, maar de andere vier kinderen zijn nog jong genoeg.

"Dank je Tom, dat is erg lief," zegt hij en ik knik even waarna ik opsta.

"Ik ga dingen regelen en anders kom ik snel weer op bezoek," zeg ik en ik druk een kus op z'n wang, iets wat snel gedaan kan worden zonder dat een cipier kan gaan klagen. "Tot snel pap," zeg ik waarna ik vertrek. Hij is echt een aardige man. Ik kan er wel mee leven dat hij mijn vader is. Natuurlijk had hij voor mij kunnen vechten toen ik één was, maar hij was nog jong en luisterde naar z'n ouders. Dat zou ik ook doen als ik nog jonger zou zijn geweest.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ouders zijn soms vervelend
    Zoals in een ander verhaal wetenxD

    1 maand geleden
    • syllie1992

      Hahah, klopt helemaalxD

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen