Bill POV.

Vandaag zit ik bij de therapeut, ook al wou ik Aad eigenlijk niet verlaten, maar ik weet dat Tom bij Aad is, dus dat moet mij eigenlijk een veilig gevoel geven.

"Zo Bill, leg eens uit waarom het volgens jou nodig is om weer in therapie te gaan?" Vraagt mijn therapeut.

"Ik, laatst was mijn zoontje Aad ziek, uiteindelijk is hij maar 3 dagen ziek geweest, maar ik maakte mij vreselijke zorgen," zeg ik zachtjes.

"En wat maakte jouw zorgen erger dan dat andere ouders zouden hebben?" Vraagt mijn therapeut.

"Ik, ik denk het feit dat ik gelijk bang was dat Aad dood zou gaan, ik neem aan dat niet alle ouders dat gelijk denken. Tom in ieder geval niet," zeg ik zachtjes en de therapeut knikt even.

"En de angst komt voort uit die miskraam die je ooit hebt gehad?" Vraagt de therapeut.

"Dat is mijn vermoeden," zeg ik.

"Okay. Dan denk ik dat het belangrijk is om weer met de wekelijkse sessies te beginnen totdat we met duidelijkheid kunnen zeggen dat die angst er niet meer is. Of toch minder, want alle ouders hebben wel eens angsten," zegt de therapeut en ik knik even.

"Ik wil ook niet dat Aad later door mij telkens in paniek raakt wanneer hij ziek is," zeg ik.

"Ik denk dat we het wel voor elkaar krijgen om het tegen die tijd te hebben verbetert. Jouw opdracht is om op te schrijven wat er precies door je hoofd ging toen je erachter kwam dat je zoontje ziek was geworden en dan zien we elkaar volgende week," zegt hij.

"Tot volgende week," zeg ik waarna ik opsta om weer naar huis te gaan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Gelukkig is die wel gegaan
    Dit word leuk

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen