Bill POV.

Een paar weken later komt Tom de woonkamer in gelopen, maar wanneer hij bijna omvalt ren ik haast naar hem toe om hem recht te houden. "Tom, praat met mij, wat is er?" Vraag ik bezorgd.

"Ik voel mij gewoon niet goed," zegt hij en hij laat z'n hand op z'n buik rusten.

"Kom," zeg ik en ik neem Tom met mij naar de bank zodat hij daar kan zitten. Ik begin mij steeds meer af te vragen hoelang Tom z'n lichaam deze zwangerschap volhoudt. Een vroeggeboorte is een reële mogelijkheid en dan hoop ik dat het niet te vroeg gaat zijn, want ik wil Tom niet zien breken. "Heeft Clay je nog lastig gevallen?" Vraag ik.

"Clay vraagt elke dag naar mij en de baby. Ik denk echt dat hij z'n leven aan het beteren is," zegt Tom.

"Hij wilt dat je dat denkt. Hij wilt waarschijnlijk dit adres vinden om ons lastig te kunnen vallen," zeg ik en Tom zucht even.

"Waarschijnlijk heb je weer eens gelijk," zegt hij.

"Ik heb altijd gelijk," zeg ik en ik leg mijn hand op z'n arm.

"Bill, ik begin mij steeds slechter te voelen," zegt Tom zachtjes en ik leg gewoon mijn armen om hem heen.

"Moet ik een dokter bellen? Of de verloskundige?" Vraag ik.

"Nee, nee, het komt wel goed," zegt Tom.

"Okay, maar als je, je nog slechter gaat voelen bel ik," zeg ik, want Tom is belangrijk voor mij. Als de zwangerschap te zwaar wordt moet de baby er uit, overlevingskans nihil of niet. Het is niet wat ik wil, want het zal Tom z'n hart breken, maar het zou mijn hart breken als Tom deze zwangerschap niet overleefd.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dit gaat niet goed
    Tom gaaf elk moment in storten

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen