Precies 5 minuten later stap ik over de drempel van het kantoor van meneer Kenwright, hij zit daar aan zijn massieve bureau.
"Georgia June, kom, ga zitten." Zijn grote hand, wijst naar de bekende groene velvet stoelen. Ik neem er plaats en wacht geduldig af, tot hij zijn punt maakt. Hem kennende, zal hij daar niet lang omheen draaien.
Ik slik, als ik zie dat hij uit zijn aktetas het tijdschrift pakt, waar Harry en ik instaan. Hij legt het voor zich, open. Hij neemt zijn tijd, leest stukjes van de tekst en slaat dan door, tot de foto die Harry de beste vond. De gene waar ik net de botercrème in zijn gezicht geduwd heb.
Ik heb het gevoel dat ik stik, als Kenwright opkijkt, recht in mijn ogen. Alsof een onzichtbare hand zich om mijn keel sluit en langzaam, maar heel effectief mijn luchtpijp dichtknijpt.
"Wat is jou taak hier Georgia June? Vertel mij dat. Nu." Ik open mijn mond, maar er komt geen geluid uit. Dit herhaalt zich 2 keer, dan bedenk ik, dat ik mijzelf bij elkaar moet rapen, dat ik sterker ben dan dit. Ik voel de zekerheid, dapperheid, maar vooral, ongehoorzaamheid opgroeien in mijn lichaam, tegen deze haatvolle man.
"Mijn taak is om Harry zijn pik in zijn broek te houden, was het niet?" Ik heb mijn gewenste effect, hij ontploft. Hij draait nergens omheen, stelt geen misleidende vragen meer.
"Ik zou dat mondje van jou maar houden, miss Wilson. Ik verlangde van jou dat je mijn zoon op het rechte pad zou houden, niet dat je als een slet, samen met hem in een blad verschijnt!"
Ik spring op, woedend, met gebalde vuisten. "Pardon? Waag het niet mij ooit nog zo te noemen. Ik heb gedaan wat je vroeg, Harry doet het prima, dat weet je maar al te goed. Waar ben je bang voor? Dat Harry te geliefd wordt? Dat bedoel ik niet in de romantische zin, maar in de zin voor je bedrijf." Hij knijpt zijn ogen smaller, mij nog steeds boos aankijkend. "Je hebt uitstekend werk geleverd, maar dit gaat te ver. Ik wil dit nooit meer zien, jij en Harry kunnen niet zo dicht naar elkaar toe groeien." Verbaast om zijn woorden kijk ik naar hem, "wat? We zijn vrienden, niks meer." Hij schud zijn hoofd, "dat zeggen Harry zijn slachtoffers altijd. Zorg dat je band met Harry professioneel blijft. Zo niet? Dan breek ik je, ik verpulver je onder mijn voeten." Ik negeer zijn dreiging, "waarom mogen wij geen vrienden zijn?" Hij staat op en loopt naar mij toe, hij gaat achter mij staan. Ik voel zijn handen als lood op mijn schouders, zijn hete adem over mijn haren strijken. "Omdat ik plannen heb voor Harry, daar wil ik jou niet tussen hebben." Dit zorgt er weer voor dat ik opstandig word, deels omdat ik niks meer snap van deze situatie. "Ik blijf bevriend met Harry, daar is niks mis mee en brengt totaal geen van je plannen in de war."
"Jij bent een koppig, zeer koppig mens. Maar ik hou wel van een beetje pit, dat weet je." Het blijft even stil en ik zie hem nadenken, hij staat nu bij het raam. Hij staat daar, met zijn schouders breed en onverwoestbaar. "Je hebt een week om nog bevriend met hem te zijn, daarna is het klaar. Hoe je er een einde aan maakt, zoek je maar uit. Harry krijgt meer verantwoordelijkheden, die jongen is bijna 30 en ik wil dat hij dat ook gaat inzien. Je kunt gaat, mijn beslissing staat vast. Als je niet doet wat ik zeg, dan is je werk hier klaar. Mijn eerdere waarschuwing geld nog steeds". Voor hij daar verder op in gaat, draait hij zich om. Hij loopt terug naar zijn bureau en gaat er weer zitten, hij drukt een knopje op zijn bureau in en praat tegen zijn secretaresse. Dan kijkt hij mij aan en wijst naar je deur, ik snuif en sta op en loop naar de deur. "Je zult nergens aan de slag komen, niet alleen als redactrice. Ik zal je volgen en elke baan die je krijgt, zal ik van je afnemen."
Mijn hand rust op de deurklink, zonder nog iets te zeggen of hem aan te kijken loop ik weg.

Mijn voeten gaan steeds sneller, ik voel er niks voor om de lift te gebruiken en neem het trappenhuis en ren de trappen af naar beneden. Bij elke trede die ik afga, hoe meer ik het gevoel heb alsof ik moet huilen. Zijn dreiging, zijn verzoek, alles. Hij is een monster, ik had deze baan nooit moeten aannemen.
Maar ik moet iets verzinnen, ik moet bedenken wat ik ga doen. Hoe ga ik dit doen? Harry gaat dit echt niet leuk vinden, of luchtig opnemen. Laat staan als wij echt vrienden zijn, dat hij er achter komt, waarom ik überhaupt hier werk. Dan ben ik waarschijnlijk de gene die hem zou breken, in ieder stom verhaal zal dit uiteindelijk uitkomen. Op een dag zal hij de papieren vinden in mijn appartement, en mij opwachten en confronteren. Of zal hij zelf erachter komen, want hij is slim. Dat alle puzzelstukjes op zijn plaats komen en hij vol walging tot de waarheid komt, woedend weeg ik een traan weg.
Hijgend besef ik dat ik 2 etages te ver naar beneden ben gerend. Ik leun op mijn benen, terwijl ik een steek in mijn zij voel. Shit, mijn conditie begint ook nog even te zeuren, dat ik niet fit genoeg ben. Wacht maar, jou kan ik aan, ik eet straks gewoon een extra donut.

Als ik op adem ben, loop ik terug naar mijn kantoor. Daar pak ik alles en bel James, die zegt dat hij al klaar staat. De rit naar huis gaat snel en ik zou het liefst in mijn bed willen kruipen, maar dat kan niet.
Ik bestel zoals belooft het eten, taco's, Harry's favoriet. Maar ik krijg het steeds onaangenamer en ik barst in huilen uit, het lukt niet om mijzelf langer in de hand te houden. Net als ik mijn neus snuit in een tissue, gaat de deur open. Met betraande ogen kijk ik naar de vrolijke Harry die binnenkomt, maar zijn glimlach verdwijnt van zijn gezicht zodra hij mij ziet. "June, wat is er gebeurd?" Ik duw zijn handen weg als hij mij een knuffel wil geven, ik stap van de bank en schud mijn hoofd. "Je wilt mij niet knuffelen nu, want ik moet je wat bekennen." Ik twijfel niet langer en spring het diepe in, met 2 bakstenen vast gebonden een mijn enkels. "Ik heb tegen je gelogen, ik werk voor je vader. Ik heb een contract ondertekend waarin staat dat ik, voor jou werk, onder het mom van secretaresse. Daadwerkelijk hou ik jou in de gaten en moet ik er voor zorgen dat ik je op je werk verschijnt. Minder in roddelbladen verschijnt met je nieuwe verovering en minder dronken bent." Harry zit stil op de bank en zijn blik is leeg, zijn uitdrukking valt niet te lezen.
"Ik zag wel wat beren op de weg, maar niet dit. Niet dat ik je aardig zou vinden, dat ik bevriend met je zou worden, want heel eerlijk, ik verachte jou. Maar nu, nu is het anders. Je vader zag dat ook, hij is woedend over onze verschijning in het tijdschrift. Hij verbied mij bevriend met je te zijn, want hij heeft andere plannen voor je. Ik wil dit liever nu beëindigen, dan dat ik straks echt om je geef of gehecht aan je raak."
Harry staat nu op en wrijft met zijn hand over zijn kaak, zijn groene ogen veranderen. De frisse en zonnige gloed verdwijnt en ze worden zwart. Deze blik heb ik eerder gezien, dat voorspeld weinig goeds.
"Dit is de 2e keer dat je mij dit flikt, de eerste keer naaide je mij met jou deal, met die trut van het boek. Nu dit? Ik heb mijzelf aangepast voor jou, ik kan het amper geloven."
Het blijft stil, ik durf amper adem te halen. De sfeer is verschrikkelijk, ik schrik dan ook als de bel gaat. Harry zelf lijkt ook uit zijn gedachten getrokken te zijn, zonder iets te zeggen opens hij de deur. Ik voel mijn maag omslaan als ik zie dat het de bezorger is van het eten. Harry neemt de zak aan en betaald de jongen.
Als hij zich omdraait en de tas met eten pakt, voel ik hoe mijn hart stopt met tikken op het moment dat hij zijn mond open doet.

"Geniet van jou relatie met mijn vader, hij moet wel dol op je zijn. Mensen die het voor elkaar krijgen andere te bedriegen en met ze te spelen, helemaal zijn soort mens. Maar niet die van mij, heb een fucked up life Georgia."

Reacties (3)

  • Sunnyrainbow

    Oo Harry... je zou beter moeten weten..

    1 week geleden
  • LeLouisx3

    Verdomme Harry, je zou je vader nu toch al moeten kennen? Dan had je dit toch wel zien aankomen? Doe even wat moeite om het vanuit haar standpunt te zien

    1 week geleden
  • AmorAmor

    Het is spannend... sorry dat ik zo lang weg was.

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen