Bill POV.

Tom is uiteindelijk in mijn armen in slaap gevallen en ik kan mijn lichaam voelen tintelen terwijl de vlinders door mijn buik vliegen. Het lijkt wel alsof ik elke dag verliefder wordt op Tom, maar ik weet dat het te vroeg is. Misschien gaat Tom er wel nooit klaar voor zijn. Alles is ten slotte mogelijk.

Wanneer ik wat te eten wil pakken leg ik Tom voorzichtig op de bank en ben opgelucht dat ik hem niet per ongeluk wakker heb gemaakt. Ik pak dan wat te eten waarna ik terugloop, maar nu zet ik mij op de stoel. Ik kan wel uren naar Tom staren die slaapt.



Wanneer het tijd is voor het avondeten besluit ik Tom wakker te maken. "Tom, wakker worden, ik heb hetgeen gekookt waar je telkens al zin in had," zeg ik zachtjes, maar er is geen beweging in te krijgen. "Tom, kom op alsjeblieft," zeg ik, maar wakker worden doet hij niet. Dit is niet goed. Dit is helemaal niet goed. Snel sta ik op en bel een ambulance die er ook vrij snel is.

"Wilt u mee?" Vraagt de ambulancebroeder.

"We hebben een baby, ik, ik kom er zo snel mogelijk zelf aan," zeg ik en de ambulancebroeder knikt waarna hij vertrekt. Ik loop snel naar boven en pak Elene uit d'r bedje waarna ik met haar richting het ziekenhuis vertrek.

Het ging nu ineens wel heel erg slecht en ik hoop dat Tom okay gaat zijn, en daarmee ook de baby, want Tom gaat zich zeker niet okay voelen als het nu misgaat met de baby.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god !!
    Dit is helemaal niet goed!!
    Verder!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen