Tom POV.

De volgende ochtend kijk ik even naar Bill en ik zie dat hij blozend wegkijkt. Ik vind het wel schattig dat hij zelfs nu nog zo kan blozen de ochtend nadat we seks hebben gehad. Ik druk een kusje op z'n wang waarna ik opsta om te gaan douchen. Nadat ik heb gedoucht gaat Bill ook douchen en ik probeer de kinderen vast zoveel mogelijk te regelen.



Wanneer het nog maar een uur of tien is gaat ineens de bel. Wie kan dat nu zijn op dit tijdstip? Ik loop naar de deur en doe hem open. "Amanda?" Vraag ik verbaasd, want zij is wel de laatste die ik had verwacht.

"Ik mis mijn zoon," zegt ze, en ze kijkt er wat zielig bij.

"Je mist Shane? Dan had je wel eerder van je kunnen laten horen. Shane weet amper nog wie je bent, als hij het überhaupt nog weet," zeg ik en ik probeer rustig te blijven, maar het is knap lastig.

"Heb je onze zoon niet eens over mij verteld?" Vraagt ze.

"Waarom zou ik? Zodat hij weet hoe z'n moeder hem in de steek heeft gelaten? Echt niet. Hij ziet mijn vriend nu als z'n andere papa. Het is echt beter zo, vooral voor hem," zeg ik.

"Maar ik mis hem echt Tomi. Mag ik hem alsjeblieft even zien? En misschien kan hij ook eens bij mij slapen," zegt Amanda en ze kijkt mij smekend aan en ik zucht even. Ik weet het ook niet, moet ik het nu toelaten of niet? Ze is zijn moeder, maar aan de andere kant heeft ze haar eigen zoon verlaten, wat als ik haar weer in Shane z'n leven laat en ze dat opnieuw doet? Ugh, waarom is het nu zo lastig om de juiste keuzes te maken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Grrr dit word weer wat

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen