Bill POV.

Ik heb Elene bij Alex gebracht, en ben nu als een malle onderweg naar het ziekenhuis. Je kan het haast een wonder noemen dat ik veilig ben aangekomen. "Tom Kaulitz?" Vraag ik binnen gelijk en de vrouw wijst mij de weg waarna ik daarheen snel. Toevallig komt er net een dokter de kamer uitgelopen. "Dokter, hoe is het met hem?" Vraag ik daarom.

"Het is afwachten. Z'n lichaam reageert behoorlijk heftig op de huidige zwangerschap. Het was voor zijn lichaam gezonder geweest als hij nog had gewacht, maar we doen ons best," zegt de dokter.

"Mag ik naar binnen?" Vraag ik hoopvol en de dokter knikt. Ik loop dan naar binnen waar ik Tom op dat bed zie liggen. Mijn Tom, zo zwak. Ik heb het recht niet om hem mijn Tom te noemen, want dat is hij niet. We zijn geen koppel of wat dan ook. Gewoon vrienden is wat we op dit moment zijn. "Hey Tomi, ik ben er," zeg ik zachtjes en ik ga naast het bed zitten en leg mijn hand op die van Tom totdat ineens de dokter weer terug komt.

"Als het tot deze lastige keus komt, wie moeten we tegen die tijd redden? Jouw vriend of de baby?" Vraagt de dokter.

"Mijn vriend," zeg ik resoluut. Als het mijn baby was geweest zou de keuze moeilijker zijn geweest, want dan wil je ze allebei maar al te graag. Nu is Tom voor mij het belangrijkst, ook al zal Tom misschien eerder voor z'n baby kiezen, ondanks dat hij hem of haar dan sowieso niet kan zien opgroeien. "Wordt hij snel weer wakker?" Vraag ik.

"We hopen van wel. Zijn lichaam is in ruststand gegaan, maar zal daar binnen twee dagen wel uit komen," zegt de dokter en ik weet dat ik hier een groot deel van de tijd ga zijn zodat ik niet het moment mis waarop Tom wakker wordt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Wow dat is echt heel heftig
    Als dat maar goed gaat !

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen