Bill POV.

Als Tom z'n ogen precies twee dagen later weer opengaan ben ik zo opgelucht. "Bill?" Vraagt Tom zwakjes.

"Ik ben hier," zeg ik en ik leg mijn hand op z'n buik, als teken dat hij niet in paniek hoeft te raken, want de baby zit er nog gewoon.

"Dank je," zegt Tom zachtjes en ik glimlach even naar hem. "Waar is Elene?" Vraagt Tom dan.

"Oh, Elene is bij Alex," zeg ik en Tom knikt waarna ik een kus op z'n wang druk. "Wat ben ik opgelucht dat je er nog bent. Er is echt een moment geweest dat ik dacht dat ik je kwijt was. Ik hou zoveel van jou, ik zou dat zelf geen eens overleven als ik jou kwijt raak," zeg ik.

"Bill, niet zeggen, alsjeblieft," zegt Tom en ik knik even.

"Sorry, ik moest het gewoon even kwijt. Ik weet dat je dit nog niet wilt horen, niet van mij althans," zeg ik en Tom knikt even wanneer ineens mijn telefoon gaat. "Sorry, ik ben zo terug," zeg ik en ik loop naar de gang.

"Alex, is er wat met Elene?" Vraag ik.

"Ik, ik denk dat het beter is dat je haar ophaalt," zegt Alex.

"Is ze te vermoeiend voor je?" Vraag ik plagend.

"Ik weet niet of ze veilig is bij mij. Alsjeblieft," zegt Alex.

"Wat bedoel je daar nu weer mee?" Vraag ik.

"Bill, ik kan het niet met je delen. Haal haar gewoon op," zegt Alex.

"Natuurlijk. Tot zo Alex," zeg ik waarna ik weer ophang en ik loop terug naar Tom. "Ik ga Elene even bij Alex halen, daarna kom ik weer hierheen, met onze dochter deze keer," zeg ik en Tom knikt even waarna ik de kamer weer uitloop. Ik haat die vlinders die ik elke keer maar blijf voelen wanneer ik bij Tom ben. Ik wou dat we meer konden zijn dan gewoon vrienden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Gelukkig is die wakker
    Hoezo kan die een kleine meid niet aan?!

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen