Bill POV.

Sinds deze week probeer ik Arthur elke dag in ieder geval één keer te knuffelen, ook al houd ik het elke keer wel kort, want dat brandende gevoel op mijn lichaam is echt niet fijn en Tom begrijpt dat ook.

"Bill! Storm kan eindelijk zitten!" Roept Tom ineens naar mij en gelijk ren ik daarheen en kijk met verbazing naar mijn kleine man die inderdaad na meer dan twee jaar op deze aarde eindelijk kan zitten.

"Oh Tomi, ik ben zo blij," zeg ik en ik sla mijn armen om Tom heen.

"Ik ook. Het moet door de groeihormoon komen. Het is niet voor niks dat hij sindsdien weer een goede ontwikkeling doormaakt," zegt Tom en ik knik even.

"Dat denk ik ook Tomi," zeg ik waarna ik naar Tom kijk. "Is er nog iets?" Vraag ik.

"Ik ben erover aan het denken om mijn moeder te vragen naar mijn stamboom, maar ik weet niet of ze genoeg over mijn vaders kant weet en zijn kant is het belangrijkste," zegt Tom.

"Misschien kan jouw moeders kant ook nog verrassen, je weet het nooit he," zeg ik.

"Met hoeveel mensensoorten er rondlopen is alles mogelijk inderdaad," zegt Tom waarna ik Storm op til.

"Maar nu eerst gaan we vieren dat Storm eindelijk kan zitten," zeg ik en Tom knikt waarna hij gelijk eten bestelt voor het hele gezin. Storm kan nog niet mee genieten, maar als z'n groei nu echt doorzet kan dat snel genoeg alsnog.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Super goed!!
    Ben benieuwd naar Tom achtergrond

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen