Tom POV.

Wanneer we weer thuis zijn loopt Tim gelijk naar z'n speelgoed. Hij is deze dag duidelijk ook zat, wat ik mij wel kan voorstellen. Een kind van zijn leeftijd wilt liever andere dingen doen. Bill neemt mijn hand vast en ik kijk hem even aan. "Wat zijn jouw gedachtes?" Vraagt Bill.

"Ik weet niet. Zelfs bij jou, toen jouw baarmoeder er uit moest waren er complicaties, en dat is dan nog een vrij simpele operatie. In ieder geval simpeler dan wanneer ze in de hersenen moeten zijn," zeg ik zachtjes.

"Dat snap ik. Ik durf ook niet gelijk voor die operatie te kiezen. Dat hij nog zo jong is helpt ook niet bij die keuze. Hij kan nu nog niet zeggen hoe hij er zelf in staat," zegt Bill en ik knik instemmend.

"Is het misschien een optie om niet gelijk nee te zeggen, maar nog een paar jaar te wachten? Over een paar jaar weet Tim wel wat het inhoudt om te leven met z'n handicap en ik hoop dat hij dan ook kan bepalen of hij een operatie wilt," stel ik voor.

"Dat zou een optie zijn. We nemen nog één week om er goed over na te denken," zegt Bill en ik knik.

"Dat is goed schat," zeg ik waarna ik mij naast Tim bij z'n speelgoed zet. "Lukt het liefje?" Vraag ik.

"Brandweer rijden!" Roept hij en ik knik even.

"Ik duw hem wel vooruit, ja?" Stel ik voor en Tim knikt en wanneer ik met de brandweerwagen begin te rijden legt Tim zich in de weg.

"Ik boom!" Roept hij en ik weet gelijk wat hij wilt. Ik doe net alsof ik één van de brandweermannen ben en ik til Tim langzaam omhoog om daarna even te doen alsof hij terugvalt, wat hem doet lachen. Hij moet zich aanpassen in hoe hij speelt, voor nu, maar dat lukt hem aardig, zolang er maar iemand met hem meespeelt die begrijpt wat hij wilt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi
    Wel lief

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen