William POV.

Tom is nog maar net weg wanneer Bill binnen komt gewandeld en hij drukt een zoen op mijn lippen. "Ben je niet blij om mij weer te zien, ofwat?" Vraagt Bill.

"Bill, je bent jezelf niet," zeg ik.

"Jij bent toch ook vriendelijker dan vroeger," zegt Bill.

"Ja, maar jij bent juist een stuk minder vriendelijk geworden. Dan is mijn verandering toch beter," zeg ik.

"Ja, maar wat probeer je nu te zeggen?" Vraagt Bill.

"Ik probeer te zeggen dat je verkeerd bezig bent. Op deze manier ontketen je straks een grote oorlog. Wil je dat de kinderen in zo'n wereld opgroeien?" Vraag ik.

"Ik doe wat in mijn ogen het beste is en dit voelt als het beste," zegt Bill en ik zucht even. Zelfs naar mij wilt hij niet luisteren. "Ik ga slapen," zegt Bill en hij loopt naar de slaapkamer en meestal is dit voor mij het teken om gelijk bij Bill in bed te gaan liggen, maar dit keer loop ik naar Tom.

"Hij luistert ook niet naar mij," laat ik hem weten.

"Misschien morgen wel? Als hij een goede nacht heeft gehad," zegt Tom, maar ik schud mijn hoofd. Er is haast bij.

"Ik wil dat jij in het systeem gaat en het leger zich terug laat trekken," zeg ik.

"Ik weet niet," zegt Tom.

"Bill heeft jou de rechten toch gegeven toen jullie trouwden? Als Bill het zelf niet doet, dan blijf jij als enige over. Doe het alsjeblieft, voordat er meer slachtoffers vallen dan nodig."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Go go go!
    Die mannen moeten echt samen werken

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen