Tom POV.

Twee weken lang heb ik niks van Bill gehoord. Voor Caden en Brandon is het al erg genoeg dat ze hun moeder ineens nergens meer zien en dan is hun broer ook nog nergens te bekennen, totdat hij vandaag weer voor de deur staat. "Bill, waar heb je uitgehangen?" Vraag ik gelijk.

"Buiten rondgehangen," zegt hij zachtjes.

"Twee weken lang?" Vraag ik en Bill knikt even. "Maar dat is toch helemaal niet goed," zeg ik.

"Ik heb mijn laatste beetje geld uitgegeven aan eten en drinken. Ik heb niet veel gegeten en gedronken, alleen wanneer het nodig was, maar nu ben ik echt door al het geld heen," zegt Bill en ik leg mijn hand op zijn schouder.

"Je was hier welkom, dat ben je nog steeds," zeg ik tegen hem en Bill kijkt mij even aan.

"Ik wil jullie niet tot last zijn," zegt hij zachtjes.

"Je bent ons niet tot last, ben je nog zwanger?" Vraag ik en Bill knikt langzaam.

"Misschien is het dom, want ik heb totaal geen zekerheid op dit moment, maar jouw woorden deden iets met mij en ineens walgde ik van het idee om het kind weg te laten halen," zegt Bill en ik knik begrijpend.

"Ben je dan nu ook klaar om onze dochter te ontmoeten?" Vraag ik.

"Ja, ik ben er klaar voor. En Tom?" Vraagt hij en ik knik even.

"Het spijt me, volgens mij was ik niet zo aardig terwijl jij waarschijnlijk al wist dat je mijn kind toen droeg."

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha dat laatste is zeker waar Bill

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen