Bill POV.

Wanneer Tom weer in slaap is gevallen kan ik het toch niet over mijn hart verkrijgen om te vertrekken. Ik leg mij dan heel voorzichtig bij Tom in bed en laat Elene op mijn buik rusten. "Ik hou van je Tom, je kunt je niet voorstellen hoeveel," fluister ik, aangezien ik weet dat Tom mij nu niet zal horen.



Wanneer Elene onrustig wordt sta ik op en loop ik naar de gang van het ziekenhuis. "Stil maar liefje," zeg ik en ik wieg haar rustig heen en weer waarna ik een flesje voor haar klaar ga maken. Ze zijn hier vriendelijk genoeg om mij die mogelijkheid te geven. "Wat zal jouw lievelingseten later worden? Pizza, net als papa Tom, of misschien eerder bami zoals ik. En zal jij ook van spruitjes walgen?" Vraag ik mij hardop af. Het is misschien raar om hier over na te denken, maar ik ben gewoon nieuwsgierig naar de persoon die ze zal worden en daar horen haar eetgewoontes ook bij.

Wanneer ze d'r flesje op heeft is ze weer rustig en ik zie dat Tom inmiddels ook alweer wakker is. "Bill, kun je naar huis gaan?" Vraagt Tom en ik kijk hem geschrokken aan.

"Waarom? Ik wil bij je blijven. Ik wil bij je zijn als er wat gebeurt," zeg ik en Tom zucht even.

"Ik heb je gehoord," zegt hij dan en ik kijk hem met angstige ogen aan.

"Vrienden kunnen ook van elkaar houden. Zo bedoelde ik het," breng ik uit.

"Je hebt mij al eens verteld dat je verliefd bent, dus ik weet dat het niet vriendschappelijk bedoelt was," zegt Tom en ik slik even.

"Sorry, ik dacht dat je diep genoeg sliep," zeg ik zachtjes waarna ik naar Elene kijk, om daarna weer in het gezicht van Tom te kijken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Tom snap je gevoelens maar kom
    Dit kan ook niet

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen