Bill POV.

Wanneer Dafne begint te huilen kijken gelijk meerdere mensen mijn kant uit en ik loop snel naar mijn hut. "Kom maar meisje, stil maar," zeg ik en ik til haar uit d'r maxi cosi, maar alles wat ik probeer krijgt haar niet stil. "Alsjeblieft, niet huilen, alsjeblieft," zeg ik, maar uiteindelijk geef ik het op en leg haar nog altijd huilend terug in de maxi cosi.

Ik trek mijn benen op en nieuwe tranen verlaten mijn ogen. Huilen lijkt mijn nieuwe dagelijkse bezigheid. "Ik hoopte al dat ik jou hier zou vinden," zegt Tom wanneer hij de hut komt ingelopen en even kijkt hij naar Dafne om daarna naar mij te kijken. "Het valt je echt zwaar he?" Vraagt Tom waarna hij bij Dafne neerhurkt.

"J.Ja, ik kan het gewoon niet. Ik hou van haar, maar ik ben niet goed voor haar. Er zijn zoveel dingen die ik nu moet laten," snik ik waarna Tom weer opstaat.

"Ach, Bill," zegt Tom en hij komt naast mij zitten en neemt mij stevig vast. "Het is op onze leeftijd ook niet makkelijk en dan ben jij ook nog best wat maanden jonger dan dat ik ben. We moeten gewoon een manier vinden om dit te laten werken," zegt Tom en ik knik zachtjes.

"Ben je nog kwaad?" Vraag ik zachtjes.

"Weet je wat het is? Ik was ook een tweeling, maar mijn broertje stierf bij de geboorte. Ik heb altijd het gevoel gehad iets te missen en toen mijn moeder het mij vertelde wist ik wat het was. Dat is iets wat ik niet voor onze dochters wil, maar het is nu toch al te laat," zegt Tom en hij veegt mijn tranen weg waarna hij weer naar Dafne loopt. Hopelijk hebben zijn pogingen om haar stil te krijgen meer succes.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Jip hadden jullie eerder nummers moeten wisselen

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen