Bill POV.

"Ik ga al, maar ik kom morgen terug. Daar kun je van op aan," zeg ik en Tom zucht.

"Okay, vooruit, zodat ik Elene weer kan zien," zegt Tom en ik knik even waarna ik met Elene naar huis vertrek.

In het huis leg ik Elene in d'r bedje en blijf bij haar tot ze in slaap is gevallen waarna ik zelf in bed ga liggen. Thuis zijn werkt niet. Ik blijf me continu zorgen maken over Tom. Dit kan niet. Nu ga ik ook niet in slaap komen. Het doet pijn dat Tom mij heeft weggestuurd. Ik hou van hem, maar hij houdt niet van mij en dat moet ik accepteren. Hij is er ook nog niet klaar voor om zich ervoor open te stellen.



De volgende dag sta ik al vroeg op. "We gaan op tijd naar papa Tom, he liefje," zeg ik tegen Elene, die mij met haar prachtige oogjes aankijkt. Had die hele Clay maar nooit bestaan, dan was het allemaal een stuk eenvoudiger geweest.


In het ziekenhuis loop ik Tom z'n kamer in en ik zie dat hij nog slaapt, dus ik ga stilletjes met Elene naast hem zitten.

Wanneer Tom z'n ogen opent kijkt hij mij even aan. "Het spijt me van gisteren," zegt Tom.

"Het is al okay. Ik snap je ook wel," zeg ik.

"Maar het was niet juist. Je doet zoveel voor mij. Het is gewoon, ik voel mij er ongemakkelijk bij dat je verliefd op mij bent," zegt Tom zachtjes.

"Het is okay. Ik houd het gewoon voor mezelf, ook wanneer ik denk dat je slaapt. Ik kan er mee leven dat jij er niet klaar voor bent en misschien wel nooit hetzelfde gaat kunnen voelen," zeg ik zachtjes. Natuurlijk doet het wel pijn, maar ik weet ook dat je het iemand anders niet kan opdringen en dat doe ik dan ook niet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Arme Bill
    Clay heeft Tom vertrouwen vertrap

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen