Tom POV.

De volgende dag maken we een korte wandeling door de bergen. Riley zit in de buggy en Anita draag ik gewoon en de andere kinderen kunnen gewoon zelf lopen. Vandaar ook dat we het niet al te lang maken, zodat Ben en Mark niet kunnen zeuren. Annie vindt het wel geweldig om de omgeving te bekijken en ze maakt ook regelmatig foto's. "Kleine meiden worden groot," hoor ik Bill met een zucht naast mij zeggen.

"Ja, Annie is al uit de speel leeftijd en dan krijgt ze vanzelf andere interesses," zeg ik en Bill knikt verdrietig. Ik weet dat het moeilijk is, wetende dat ze zo snel opgroeit. Gelukkig duurt het voor de andere kinderen nog wat langer voordat ze ook op die leeftijd zitten, ook al is Mark over 4 jaar al zover en ik moet er dus niet aan denken dat die tijd komt.

"Ik wou dat ze altijd klein konden blijven," zegt Bill.

"Ik ook, maar kijk eens naar onze jongste dochter. Voor haar duurt het nog wel even," zeg ik en Bill glimlacht waarna hij knikt en hij pakt Anita van mij over. "Lukt het?" Vraag ik en Bill knikt even waarna we verder wandelen.

"Papa, ik ben moe," zeurt Ben uiteindelijk.

"We zijn bijna weer terug lieverd," zeg ik tegen hem en Ben knikt waarna hij ook alweer stopt met zeuren.

Zodra we weer bij het huisje zijn gaan Mark en Ben gelijk met elkaar spelen en Bill maakt wat eten klaar voor ons en al de kinderen. Ik denk dat Bill vandaag wel aardig okay is, hij was wel verdrietig, maar dat had deze keer een andere reden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi wel te leuk

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen