Bill POV.

Wanneer Tom met Brandon en Caden de kamer in komt geef ik Masha aan Tom waarna ik mijn broertjes een stevige knuffel geef. "Ik was jullie niet vergeten. Echt niet," zeg ik tegen ze.

"Niet weggaan?" Vraagt Caden.

"Ik beloof het. Ik ga niet meer weg," zeg ik en ik ga met mijn hand over hun wangetjes. "Tom, we mogen echt hier blijven, toch? Ik wil niet van mijn broertjes worden gescheiden. Ik kan mij zo voorstellen dat zij met hun leeftijd nog wel gemakkelijk ergens terechtkomen. Dat kan je van mij niet zeggen," zeg ik.

"Natuurlijk mogen jullie hier blijven. Ik heb alles gelijk aan mijn moeder uitgelegd. Zij is echt de moeilijkste niet," zegt Tom.

"Het is denk ik ook een voordeel dat jullie meer geld hebben dan dat ik bij mijn moeder had," zeg ik.

"Dat ook. Het komt wel goed, mijn moeder regelt het wel," zegt Tom.

"Dank je, alleen, ze blijven maar zeggen dat ik te jong ben om mijn broertjes officieel te adopteren," zeg ik zachtjes, want ik heb dat echt geprobeerd, want ik wil ze officieel zo aan mij binden dat ik ze echt niet kan kwijtraken. Die twee weken zonder ze was al erg genoeg.

"Maar over een paar maanden kan het wel," zegt Tom.

"Niet als ik niks verdien," zeg ik.

"Dan heb je nog een paar maanden om een baan te vinden, ook al, iemand die zwanger is zullen ze niet als eerste keus hebben," zegt Tom en ik knik langzaam. "Maar maak je geen zorgen, als mijn moeder ervoor zorgt dat mijn ouders pleegouders kunnen zijn van jouw broertjes, dan kan jij ze adopteren zodra het kan en hoef je ze niet kwijt te raken," zegt Tom en ik knik dankbaar. Hij is echt geweldig dat hij zo met mij meedenkt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill je mag heel blij zijn met Tom!!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen