Tom POV.

"Bill, het is mijn verantwoordelijkheid, okay?" Zeg ik tegen Bill.

"Maar de kinderen dan," zegt Bill.

"Het komt wel goed," zeg ik en ik loop Bobby z'n kamer in om de was te doen, maar z'n kleren liggen door de hele kamer heen. "Typisch," zeg ik hardop. Hij is gewend om alleen te zijn en is blijkbaar ook niet gewend om alles wat in de was kan bij elkaar te leggen.

"Moet ik helpen?" Vraagt Bill die ook de kamer binnen is komen lopen.

"Nee, het is okay," zeg ik, want straks vertrouwd Bill hem nog minder, ook al is rommel maken vrij normaal voor best veel mensen.

"Zeker?" Vraagt Bill en ik knik.

"Probeer mijn vader beter te kennen, ja? Misschien helpt dat om hem echt te kunnen accepteren," zeg ik tegen Bill en hij knikt even. Zodra Bill weg is pak ik de kleding en ruik even of het schone of vieze kleding is. "Blegh," zeg ik en ik haal het snel bij mijn neus weg. Dit moet in ieder geval sowieso in de was. Ik besluit verder maar niet meer te ruiken en pak alles op en sorteer het op dingen die samen in de was kunnen waarna ik de was ga doen.

Hoeveel kleding kan hij in een paar dagen tijd wel niet gebruiken. Ik loop dan weer terug en zie Bill staan. "Tom, heb je al gemerkt dat je vader gesprekken voeren lastig lijkt te vinden? Echte gesprekken bedoel ik dan," zegt Bill.

"Dat heeft hij soms, maar er zijn ook momenten waarop je wel goed met hem kunt praten hoor. Geef het later vandaag nog een kans, dan komt het wel goed," zeg ik en Bill knikt even waarna hij weer wegloopt. Ik denk dat ik mijn vader het beste alles weer zelf kan gaan laten doen, want nu voelt het toch af en toe als een extra kind in huis.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Haha zo komt het ook wel overxD
    Extra groot kind

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen