Bill POV.

"Stil maar Tomi, ik heb je vast. Het spijt me," zeg ik zachtjes, maar het helpt niet om Tom z'n gehuil minder te krijgen.
"Ach, Tomi," zeg ik en ik kijk even naar William.

"Zorg ervoor dat je weer helemaal de oude wordt Bill en bekijk dan bij wie je echt wilt zijn. Ik wil niet iemand zijn bij wie je wilt zijn wanneer Tom jou even niet wilt of wanneer je denkt dat hij dood is of wanneer jij boos op hem bent zoals nu," zegt William en ik knik even.

"Ik beloof het William," zeg ik en hij knikt tevreden.

"Ik hou van je Bill," snikt Tom en ik laat hem op een stoel zitten en ga naast hem zitten.

"Ik zag gewoon de hele tijd één grote waas voor mijn ogen, sinds het moment dat je waarschijnlijk mijn kind had vermoord, ik, ik kon niet meer denken," zeg ik zachtjes en Tom kijkt mij even aan.

"Ik laat jullie even alleen," zegt William waarna hij de ruimte uitloopt, ondanks dat het eigenlijk zijn ruimte is.

"Hebben de kinderen door wat er speelt of heeft gespeeld?" Vraag ik dan aan Tom.

"Ja, het is duidelijk dat ze het merken," zegt Tom zachtjes en ik zucht even. Ik heb waarschijnlijk niet alleen Tom pijn gedaan, maar ook de kinderen en dat voor het verlies van een ander kind.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Jip
    DAt heb je zelf gedaan
    Boos zijn is niet erg maar dit ging te ver

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen