Foto bij • N°1 - Anastasia Omashnova

Allereerst hallo, en welkom (terug)
Het heeft me maar liefst vier jaar gekost (nagaande het laatste geactiveerde hoofdstuk) om weer te beginnen met tikken, maar in die vier jaar heb ik zeker veel gedacht aan dit verhaal.
Overduidelijk wil ik het weer op gaan pakken, deels omdat ik weer graag wil schrijven, maar ook deels omdat het misschien een soort van ritme in het leven tijdens een pandemie kan bieden.

Ik hoop dat iedereen die dit leest gezond is, of het in ieder geval (na omstandigheden) goed maakt.

Voor wie nog wil weten wie ik ben: Hoi, mijn naam is Esmee. Ik ben 22 (bijna 23, mijn god) jaar oud en op het moment studeer ik Russisch na vorig jaar mijn studie Geschiedenis te hebben afgerond. Oh, en ik heb geen discipline, vandaar dat er een gat van 4 jaar zit tussen het laatste hoofdstuk van deel 1 en dit hoofdstuk. Ik heb het verhaal de afgelopen maanden meerdere malen opnieuw gelezen, maar het kan zijn dat er kleine ongeregeldheden voorkomen. Merk je dit op? Let me know! Daarnaast is mijn schrijfstijl enorm veranderd en zal ik in de loop van de tijd ook een aantal hoofdstukken gaan herschrijven of enkel een beetje aanpassen.

Dat gezegd hebbende hoop ik dat ik jullie in deze tijd kan verblijden met mijn hersenspinsels die ik hier op 'papier' probeer te zetten:)

Veel liefde

Het heeft maanden gekost, en veel bloed, zweet en tranen, maar eindelijk heb ik het voor elkaar gekregen om mijn mysterieuze Griekse boek te ontcijferen. In die tijd heb ik niemand verteld waar ik mee bezig was. Ik vond het wel eens fijn, een eigen projectje. Daarnaast had ik niet verwacht dat ik enorm veel nieuwe informatie zou vinden, aangezien een aantal jaar geleden de bibliotheken in zowel St. Vladimirs als op het hof doorgrondig waren onderzocht naar literatuur over Spiritus. Toch bleek mijn vermoeden niet te kloppen, want ik had wel degelijk iets nieuws gevonden.
En dat ging ik nu aan Adrian en Lissa voorleggen.
Het was hun wekelijkse Spiritus-oefen-uurtje, wat mij een uitstekend moment leek om het nieuws te brengen. Ik stond daarom ook voor de deur van Lissa haar kamer. In mijn ene hand had ik het Griekse Spiritus boek en mijn andere hand hield ik een kleine centimeter van de deur af, gebald in een vuist. Ik was zenuwachtig, maar waarom? Dit nieuws, deze ontdekking, zou enkel vreugde moeten brengen... Toch? Iets in mij liet me niet goed voelen. Een gevoel dat diep verscholen zat, maar het was er toch. Het was een gevoel dat me enigszins tegen hield om op de deur te kloppen. Ik begreep het gevoel niet, wat me alleen maar onrustiger maakte.
'Anna? Wat ben je aan het doen?'
Ik schrok van die plotselinge woorden en liet met die schrik mijn boek op de grond vallen. Ik draaide me om naar de kant waar de stem vandaan kwam die me liet schrikken en zag daar Christian staan.
'Ga je me nog een antwoord geven, of ga je daar zo blijven staan?'
Christian kwam op me af lopen en pakte het boek van de grond. Hij keek met gefronste wenkbrauwen naar de voorkant van het boek. Aan zien niet-veranderende blik kon ik opmaken dat hij niet begreep wat er op de voorkant van het boek geschreven stond, hij bleef namelijk moeilijk kijken. Hij keek op van het boek en keek me aan. 'Wat is dit voor 'n prehistorisch boekwerk?'
Ik pakte het boek van hem over en twijfelde wat ik zou gaan zeggen, maar vond al snel een antwoord. 'Nou, dat wilde ik nét binnen gaan vertellen.'
Ik draaide me weer naar de deur en klopte dit keer wel direct. Ik hoorde van binnen een zachte stem die ons naar binnen riep, het was Lissa. Ik pakte de deurklink en drukte die naar beneden zodat ik de deur kon openen. Ik liep naar binnen en zag daar Adrian en Lissa allebei in een stoel zitten, tegenover elkaar, met enkel de salontafel tussen hen in.
Ik keek naar Adrian. Hij kreeg een glimlach op zijn gezicht toen hij mijn blik ontmoette. De afgelopen maanden was hij enorm aangesterkt en leek hij weer volkomen op de oude Adrian, de Adrian die ik had leren kennen op de Academie. Als je niet wist wat hij een aantal maanden geleden had doorgemaakt, zou je denken dat er ook niks met hem aan de hand was geweest. Ik glimlachte terug en nam plaats in de stoel naast die van Adrian terwijl ik het boek op mijn schoot liet rusten.
'Wat heb je daar?' vroeg Adrian zacht. Hij was naar me toe geleund en keek van het boek naar mij. Toen ik zijn richting op keek gaf hij kort een kus op mijn mond. Ook al waren we al een poos weer bij elkaar, nog steeds gaven zijn aanrakingen kleine stroomschokjes in mijn lichaam. Ik glimlachte opnieuw naar hem terwijl ik in zijn ogen keek die na maanden van herstel weer hun levendige groene kleur terug hadden.
'Nou, kom op, laat me niet langer in deze ondragelijke spanning Omashnov!' Het was Christiaan die abrupt een eind maakte aan mijn gedagdroom. Ik kon niets anders dan licht grinniken om de ongeduldigheid die Christian van top tot teen uitstraalde. Ook Lissa was inmiddels nieuwsgierig geworden, dus besloot ik maar snel tot het doel te komen waarvoor ik naar deze kamer was gekomen.
'Een aantal maanden geleden vond ik dit boek tijdens een bezoekje aan de bibliotheek hier op het hof. Het is een boek dat over de krachten van Spiritus gaat,' zei ik met een grote glimlach op mijn gezicht. Die woorden lieten Adrian en Lissa allebei met grote ogen naar mij staren. Christian was achterover gaan zitten met zijn armen over elkaar. 'Maar ze hebben toch de volledige bibliotheek uitgepluisd nadat het duidelijk werd dat Lissa het element Spiritus beheerste?'
'Dat klopt, maar ik vond deze ook klem in een boekenkast, dus ik denk dat ze deze over het hoofd hebben gezien.' Christian trok zijn wenkbrauwen op. Ik zag een glimp van ongeloof in zijn ogen, maar al snel was die glimp ook weer verdwenen.
'En jij hebt het gelezen?' Adrian keek van mij, naar het boek en weer terug naar mij. Ik zag de verwarring op zijn gezicht, wat volkomen logisch was aangezien hij wist dat ik geen Grieks beheerste.
'Ja, dat heb ik. Daarom heeft het ook maanden gekost. Ik heb het bijna woord voor woord vertaald aan de hand van een woordenboek dat ik vond in de bibliotheek.'
Adrian strekte zijn hand naar mij uit om het boek van mijn schoot te pakken. Ik gaf het aan hem en liet hem er doorheen bladeren, met het gebaar dat hij voorzichtig moest doen aangezien het al flink oud was. Lissa stond op uit haar stoel en ging op de leuning naast Adrian zitten om mee te kijken. 'Ik kan hier dus echt niks van maken,' zei Adrian nadat hij het boek kort doorgebladerd had. 'Ik neem aan dat je iets interessants hebt gevonden?'
Ik knikte langzaam. In mijn ooghoek zag ik hoe Christian weer voorin de stoel ging zitten en zijn armen op zijn knieën liet rusten, een teken dat hij weer geïnteresseerd was.
'Er staan dingen in over het gebruik van Spiritus en de krachten die bij de beheersing van het element komen kijken. Er staat in hoe men kan genezen, hoe aura's gelezen kunnen worden en er staat ook een klein stukje in over het droomwandelen.' Dit laatste trok Adrian zijn aandacht, aangezien er niet eerder iets was opgemerkt uit de bekende literatuur over deze gaven. 'Daarnaast vond ik nog wat dingen over het schaduwkussen...' Ik stopte even om naar Lissa te kijken. Het schaduwkussen was waarschijnlijk een gevoelig onderwerp, aangezien zij degene was die Rose had schaduw-gekust. Nu Rose al een lange tijd van de aardbodem verdwenen leek nadat ze naar Rusland was vertrokken opzoek naar Dimitri ging Lissa ervanuit dat Rose zich had laten wekken en ook een Strigoi was geworden. De band die tussen Lissa en Rose was ontstaan door het schaduwkussen maakte dat de twee meer waren dan enkel vriendinnen, ze waren met elkaar verbonden.
Ik wist dat het volgende wat ik ging zeggen voor opschudding zou kunnen zorgen, omdat dit iets was wat nog niet eerder bekend was. Ik was daarom waarschijnlijk ook zenuwachtig, omdat dit zou betekenen dat er een manier was om Rose weer terug naar Lissa te brengen, als haar vermoedens dan klopten. Ik ademde diep in en verzamelde al de moed die ik in me had en vertelde aan Adrian, Christian en Lissa wat ik had gelezen.
'Iets wat ik nog niet eerder heb gelezen of gehoord was dat met het element Spiritus niet enkel levende dingen geheeld kunnen worden en voorheen levende dingen weer tot leven gewekt, maar dat er ook een manier is om met Spiritus Strigoi weer te maken wat ze voorheen waren, of dit nu een Moroi, dhampier of mens was.' Onbewust had ik tijdens het uitspreken van die woorden mijn blik van de mensen om mij heen afgewend en keek ik nu naar mijn handen die in mijn schoot lagen.
Het was even stil, een doodse stilte wel, maar die duurde niet lang. Toen ik namelijk weer op keek begon Lissa te praten. 'W-wat, zeg je nu dat ik een Strigoi weer tot leven kan brengen?' Lissa was overduidelijk geschrokken van mijn woorden en ook Adrian keek me nog net niet met open mond aan. Zijn ogen waren groot en leken dwars door me heen te kijken.
'Ik moet er wel meteen bij zeggen dat het nog niet eerder onderzocht is en dat het misschien helemaal niet zo is, maar in het boek staat dat wanneer een Spiritus-beheerser een staak met Spiritus vult en deze vervolgens zélf in het hart van een Strigoi steekt, dat deze mogelijk weer terug kan veranderen naar zijn vorige gedaante voordat hij Strigoi werd.' Ik merkte dat ik gehaast was gaan praten omdat ik Lissa geen valse hoop wilde geven.
Adrian pakte het boek van zijn schoot en legde het op de tafel. Toen hij zijn handen vrij had wreef hij die door zijn haar. Hij leek verbaasd en gestrest door wat ik zojuist tegen hem had gezegd. Hij stond op en begon door de kamer te lopen. 'Dit moeten we aan Tatiana vertellen,' zei hij terwijl hij met zijn rug naar Christian, Lissa en mij gedraaid stond.
Ik merkte het gevoel, het onheilspellende gevoel, dat ik had toen ik voor de deur stond weer op. Het was groter geworden en werd nog steeds groter naarmate ik naar Adrian zijn rug keek. Ik beet op mijn onderlip en probeerde het niet te laten merken dat ik niet dezelfde hoop deelde die de andere drie mensen in de kamer wel hadden. Ik voelde me schuldig hierom, maar kon het niet helpen.
Wat ik zojuist de wereld in had geholpen zou hoe dan ook mijn leven drastisch veranderen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen