Bill POV.

Ik blijf de hele tijd bij Tom, ook wanneer Elene opnieuw onrustig wordt wijk ik niet van z'n zijde. "Het komt goed," zeg ik zachtjes en ik wieg Elene dicht tegen mij aan wat op en neer waarna ze stopt met huilen en onverstaanbare woordjes begint te babbelen. Ik moet er niet aan denken om mijn eigen kind zo fragiel te zien zijn zoals Jennie. Wanneer Tom maar blijft slapen besluit ik bij het raam te gaan staan zodat ik Jennie goed kan zien. "Dit is niet leuk he, kleine meid," zeg ik tegen Elene, die mij even aankijkt. "Dat daar is jouw halfzusje, maar je mag haar ook gewoon zusje noemen. Dat is vast makkelijker om mee te beginnen wanneer je straks kan praten," zeg ik en ik zucht even waarna ik terug loop.

"B.Bill," brengt Tom uit.

"Tomi, je bent wakker," zeg ik.

"W.Waar is Jennie?" Vraagt hij.

"Ze leeft, dat is alles wat telt voor nu, ja? Je mag bij haar wanneer je wat sterker weer bent," zeg ik en Tom knikt langzaam. "Ik hoop trouwens dat je Jennie met ie in je hoofd had?" Vraag ik.

"Ja, dat is hoe ik het voor me zag," zegt Tom en ik zucht opgelucht. "Is ze, is ze mooi?" Vraagt Tom zacht.

"Als je d'r ziet zeg jij 100% zeker ja, want ik weet dat alle ouders dat doen. Ze is klein, maar ik weet zeker dat ze opgroeit toch een hele mooie meid," zeg ik, want dat kan niet anders met Tom z'n genen.

"Denk je dat ze het overleefd?" Vraagt Tom zachtjes.

"Daar moeten we gewoon vanuit gaan," zeg ik en ik moet zeggen dat het toch lijkt alsof Tom alweer wat meer herstelt is. Het gaat sowieso zwaar zijn voor hem als hij over een paar dagen weer naar huis zou mogen terwijl Jennie hier nog wel wat weken gaat moeten blijven.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hopelijk knap die snel op
    Tom moet blij zijn dat ze nog leeft

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen