Tom POV.

Bill en ik wachten af. Dat wachten is nooit leuk als het om je eigen kind gaat, of stiefkind, ook al prefereer ik het om Chloé echt mijn kind te noemen. Door haar als mijn stiefdochter te zien zou ik suggereren dat de vader nog in haar leven zou zijn en dat is hij niet.

Na even komt de dokter er aan en Bill en ik staan gelijk op. "Geven jullie haar de juiste voeding?" Vraagt de arts.

"Natuurlijk. We houden zelfs een checklist bij wat ze mag in welke levensmaand. En wanneer ze ouder is gaan we bijhouden wat ze wel lekker vindt en wat minder zodat we dat allemaal precies weten," zeg ik, eigenlijk wat verward door die vraag.

"Ik moest het vragen, want bij de eerste onderzoeken is er nog niks uitgekomen, maar als jullie zeker kunnen zeggen dat ze niet te weinig vocht binnen krijgt dan weten we dat het een andere oorzaak moet hebben," zegt de dokter.

"Okay," zegt Bill zachtjes en ik leg mijn arm om Bill heen.

"Komen er misschien erfelijke ziektes voor in jullie families?" Vraagt de arts.

"Niet dat ik weet, maar Tom z'n familie doet er niet toe, want Chloé heeft niet zijn genen," zegt Bill en ik weet dat hij het bewust op deze manier brengt omdat ik in Bill z'n ogen wel de vader ben en dat wilt hij ook niet veranderen.

"Dan zou ik toch aanraden om hem ernaar te vragen, want dan kunnen we nog gerichtere onderzoeken doen," zegt de arts waarna hij wegloopt.

"Tomi, wat moeten we nu?" Vraagt Bill en eerlijk gezegd weet ik het zelf ook niet. Het is te hopen dat de artsen zo al wat vinden, want wij willen geen van beide naar die gast toe. En wie zegt dat hij gaat verraden of er erfelijke ziektes in zijn familie zijn?

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Nee dat ook nog
    Hopelijk vinden ze snel iets zonder die gast

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen