Bill POV.

Wanneer we later die dag weer bij het huisje zijn aangekomen zetten we ons in de tuin van het huisje. Wanneer mijn telefoon gaat schrik ik op. Ik word eigenlijk nooit gebeld wanneer ik op vakantie ben. Ik neem mijn telefoon op.

"Hallo, u spreekt met Annette Henriksen van het ASC hospital," zegt ze en ik slik even. Het is nooit goed wanneer iemand vanuit het ziekenhuis belt.

"Wat is er aan de hand?" Vraag ik onzeker.

"Uw ouders hebben een auto ongeluk gehad. Uw moeder ligt in het ziekenhuis, voor uw vader konden we helaas niks meer doen. Ik snap dat dit geen fijn nieuws is," zegt ze en ik laat mijn gsm uit mijn hand vallen.

"Bill, wat is er?" Vraagt Tom gelijk.

"Ik vrees dat we onze vakantie moeten onderbreken," zeg ik en ik veeg snel een traan weg.

"Oh nee, wat is er?" Vraagt Tom en hij legt z'n armen om mij heen en ik weet dat de kinderen ook toekijken.

"Mijn ouders hebben een ongeluk gehad, mijn vader, hij, hij heeft het niet gered," snik ik en nu breek ik helemaal en Tom trekt mij nog dichter tegen zich aan. Waarom moet ik dit nu ook weer mee maken? Ik ben nog amper over de miskraam heen of ik krijg dit weer. Wanneer houdt het eens op?

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god!!
    Nee!!!

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen