Tom POV.

Ik bel uiteindelijk maar met de wetenschappers, maar die zeggen wat Bill al dacht, dat ze niks met het skelet gaan kunnen. "Ik geef het op. Ik denk dat ik maar moet accepteren dat ik nooit te weten kom hoe het allemaal precies zat bij mijn voorouders," zeg ik zachtjes.

"Tom, niet opgeven, ja? Je bent al zover gekomen. Ik weet zeker dat je er nog altijd achter kan komen. We moeten alleen nog diepere research doen en dat redden we vandaag niet," zegt Bill en ik knik langzaam.

"Het is gewoon, ik weet niet, maar het is heel belangrijk voor mij, weet je?" Vraag ik en Bill knikt.

"Dat weet ik Tomi," zegt Bill en hij legt z'n armen om mij heen.

"Maar jij denkt dat het niet onmogelijk is?" Vraag ik.

"Al duurt het nog 10 jaar voordat je erachter komt, het gaat gebeuren," zegt Bill en ik knik even.

"Het komt goed. Ik weet het zeker, dank je voor de peptalk," zeg ik.

"Altijd Tomi," zegt Bill en hij knuffelt mij waarna we naar de auto lopen.

"Volgende week weer naar hier? Dan ga ik nog even onderzoek doen naar deze plek aangezien mijn voorouders deze plaats hebben opgericht," zeg ik.

"Prima plan," zegt Bill en ik glimlach naar hem.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Komt ook helemaal goed !!
    Ze gaan het redden

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen