~ You can't go back and change the beginning,
but you can start where you are and change the ending ~

Het was donker in het duistere straatje, heel donker. Jessica hield zich verborgen achter een container, de geur van rottend voedsel drong haar neus binnen, het liet haar bijna kokhalzen, maar de angst om een geluid te maken hield het reflex tegen. Door een gleuf kon ze haar vader verderop zien praten met een drietal mannen. Ze herkende de mannen, ‘zakenpartners’ had haar vader ze genoemd toen hij hen aan haar voorstelde. Maar Jessica wist wel beter dan dat, de zaken waar zij zich mee bezig hielden waren niet het soort zaken waar een ouder zich normaalgesproken mee bezig zou houden. Maar haar vader was anders dan andere ouders, haar vader hield zich bezig met duistere zaken. De afgelopen tijd had ze hem vaker gevolgd in een poging om er achter te komen waar hij zich precies mee bezig hield. Tot nu toe had het haar nog niet veel opgeleverd.
Door een gleuf van de container probeerde ze te zien wat er gebeurde, de donkere schaduwen van het straatje maakten het haar niet gemakkelijk.
Naar mate het gesprek vorderde leek de stemming steeds grimmiger te worden, de mannen leken steeds bozer te worden, tot één van hen iets uit de binnenzak van zijn jas pakte. Het volgende moment klonk er een luide knal waarna Jessica haar vader in elkaar zag zakken op de grond. Verlamd door de shock en de angst was ze niet in staat zich te bewegen, ze wilde schreeuwen, ze wilde om hulp roepen, maar haar lichaam weigerde. Pas toen ze de mannen haar kant op zag lopen lukte het haar om zich te bewegen, ze dook in een achter de container en bad in stilte dat ze haar niet zouden zien.
“Vindt de dochter en zorg dat je mijn geld terug krijgt.”

Jessica haar ogen schoten open, haar gejaagde ademhaling weerklonk door haar kamer, haar hartslag was zo luid dat ze deze in haar oren kon horen. Het geluid van haar wekker drong langzaam tot haar door, waarna ze het ding uitzette. Iedere nacht werd ze geteisterd door dezelfde nachtmerrie, iedere nacht opnieuw moest ze de nacht beleven waarin ze haar vader verloor. De dwingende stem van de man, de leider, bleef zich in haar hoofd herhalen.
“Vindt de dochter en zorg dat je mijn geld terug krijgt.”
Om er zeker van te zijn dat dit niet zou gebeuren was ze gisteren op het vliegtuig gestapt en van Miami naar San Diego gevlogen, om daar een nieuw leven te beginnen. Een nieuwe naam, een nieuw uiterlijk, een nieuw leven, de vrienden van haar vader, degenen van wie ze wist dat ze te vertrouwen waren, hadden haar ervan verzekerd dat dit de manier was om veilig te blijven, om in leven te blijven.
Vanaf vandaag bestond Jessica dan ook niet meer. Vandaag was de eerste dag van het leven van Jaylinn. Haar lange rode haren had ze afgeknipt tot schouder lengte, haar blauwe ogen waren nu verborgen door bruine contactlenzen. Haar dure kleding vervangen voor goedkope en haar huis vervangen door een klein kamertje. Het kleine kamertje dat haar nieuwe thuis zou gaan worden. Althans, in hoeverre je het thuis kon noemen. Een bed, een bureau, een enkele kleding kast en een wastafel, meer paste er niet in, de badkamer moest ze zelfs delen met andere bewoners van deze verdieping. Maar alles was beter dan niets.
Een blik op haar mobiel vertelde haar dat ze geen tijd meer had om te piekeren, het was tijd om op te staan en haar nieuwe leven te beginnen, haar eerste schooldag zou algauw beginnen. Alhoewel haar nieuwe leven, ze wist niet of ze het zo zou kunnen zien, het zou het leven worden van Jaylinn.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen