Bill POV.

We zijn inmiddels bij het ziekenhuis aangekomen. We lopen naar binnen en ik ga gelijk de kamer van mijn moeder in. "Oh lieverd," zegt ze waarna ik naar haar toe loop en mijn armen om haar heen sla.

"Ik vind het zo erg van papa," zeg ik met tranen in mijn ogen en mijn moeder drukt een kus op mijn voorhoofd.

"Gelukkig heb ik jou nog en jij jouw vent en kinderen," zegt mijn moeder en ik knik langzaam.

"Je moet wel rouwen he mama," zeg ik zachtjes.

"Dat is een proces, ik heb al gehuild hoor lieverd," zegt mijn moeder en ik knik even. "Sorry van jullie vakantie."

"Ach mam, dat geeft toch niet. Daar kan jij niks aan doen, deze dingen gebeuren," zeg ik zachtjes.

"Dat wel, die auto, we zagen hem echt niet aankomen en hij ons niet, denk ik," zegt mijn moeder en ik knik even. "Waar zijn jouw vent en kinderen eigenlijk?" Vraagt mijn moeder.

"In de wachtkamer, we mogen niet allemaal naar binnen," leg ik uit en mijn moeder knikt waarna ik haar weer knuffel. Ik ben zo blij dat ik haar niet ook kwijt ben.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw
    Zo lief hoe die moeder reageert ondanks alles

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen