Foto bij 78. What should I do?

Bill:
De volgende ochtend word ik zoals meestel eerder wakker dan Maud.
Ik stuur een bericht naar Tom en naar Sophie. Ze heeft nog steeds niets van zich laten horen, maar volgens Tom zou ze op het appartement zijn.
Ik voel hoe Maud zacht over mijn buik wrijft en een kus op mijn borst drukt, wat spontaan een glimlach op mijn gezicht tovert.
'Good morning'
'Good morning. What were you thinking about?'
Ik haal onverschillig mijn schouders op.
'Nothing... Everything...'
'Let me get some caffeine in my system and then tell me'
'It's nothing you have to worry about' zucht ik.
Het laatste wat ik wil is onze laatste uren samen doorbrengen door over Tom's problemen te praten.
'You wanna get dressed and go out for breakfast and coffee?'
'Yeah, sure'
Maud rekt zich uit, staat op en verdwijnt met wat kleding de badkamer in. Een klein kwartiertje later kom ze aangekleed en opgemaakt de badkamer weer uit.
Ik lig nog in mijn pyjamabroek op bed en zie hoe ze me verontwaardigd aankijkt.
'I thought we were both getting dressed?'
'Sorry, got lost in my thoughts' mompel ik en sta moeizaam op.
Ik graai de bovenste kledingstukken uit mijn koffer en loop de badkamer in.
Helemaal in gedachten verzonken begin ik me klaar te maken zonder echt na te denken over wat ik doe.
Enkele minuten later kom ik de badkamer weer uit en kijk fronsend op wanneer Maud in de lach schiet 'What?'
'Are you sure you wanna go out wearing that' weet ze al lachend uit te brengen.
Ik bekijk mezelf vluchtig. Ik draag een oversizede legerbroek met een grote gouden gesp die ervoor zorgt dat hij niet afzakt.
Ik haal mijn schouders op, ga op de rand van het bed zitten en trek mijn rode airmax aan waarna ik mijn leren jas over mijn schouder gooi
'You comming?'
'You're actually wearing this' brengt Maud half lachend uit.
'Yes, I am. What's wrong with it?'
'Nothing. So, uhm, what about staying incognito?'
Ik neem mijn Rayban uit mijn tas en zwaai deze heen en weer voor haar neus.
'Also covered'
Een grinnik verlaat haar mond en een zucht verlaat haar mond.
'Okay, okay. Just don't act all shocked if people manage to recognize you'
'At least I'm not wearing a Tokio Hotel shirt' protesteer ik.
Ze schud al lachend haar hoofd en neemt mijn hand vast 'Let's go, mister Kaulitz'


Sophie:
Met alle moeite van de wereld sleep ik mezelf uit bed. Niet dat ik iets heb kunnen slapen, in tegendeel.
Ik loop richting de woonkamer en ga meteen door richting de keuken. Ik zet het koffie machine op en neem mijn telefoon, die nog steeds afstaat, van tafel.
Ik staar er even naar en zet hem dan weer op.
Hij is nog maar net opgestart en de ene na de andere melding komt binnen.
Zowel berichtjes, als gemiste oproepen en enkele voicemails. En natuurlijk de gebruikelijke meldingen van social media.
Een zucht verlaat mijn mond.
'First coffee' zeg ik luidop tegen mezelf.
Terwijl de mok volloopt staar ik naar de klok die tegen de muur in de keuken hangt en een zucht verlaat mijn mond.
Op dit moment zit Tom in het vliegtuig.
Misschien moet ik Bill bellen? Of stuur ik hem een berichtje?
Ik neem mijn, ondertussen volle, mok koffie en loop richting het balkon.
Ik sluit mijn ogen en geniet van de zonnestralen die mijn gezicht strelen.
Ik neem een grote slok van mijn koffie en zet mezelf neer op de bank op het balkon.
Tijd om alle berichtjes te lezen...


Bill:
We lopen samen hand in hand door de straten van Berlijn.
Ik voel hoe Maud haar hoofd tegen mijn schouder aanleunt en kijk haar vragend aan.
'I don't know. I guess I'm just happy' glimlacht ze.
'Me too' glimlach ik terug en ik knijp zacht in haar hand.
'Can I tell you something? You'll probably think I'm a complete moron, but it's something I've been thinking about'
'I promise not to make fun of you' grinnikt ik 'Or, at least not in your face'
Ze rolt met haar ogen 'Okay. I was just thinking that with everything we went through, we should... Let me put it differently.. my mom always says that every bad experience will be evened out by a good one. So, with that in mind, I figured we have some pretty good experiences in store'
'I like that' glimlach ik en knijp opnieuw zachtjes in haar hand.
'No more trouble'


Sophie:
De tranen lopen over mijn wangen terwijl ik zowel en berichtjes van Tom als van Bill lees.
Heb ik overdreven? Had ik gewoon met Tom moeten meegaan?
Ik besluit Bill te bellen.
Het duurt niet lang voor hij opneemt
'Hej Billie...' zeg ik zacht
'Sophie? Ben je oke?'
'I guess...'
'Heb je Tom nog gesproken?'
Ik schud mijn hoofd, wanneer ik door heb dat hij dat natuurlijk niet kan zien zeg ik zacht 'Nee..'
Het blijft even stil aan de andere kant.
'Wat moet ik doen Bill?'
Ik hoor een zucht zijn mond verlaten
'Ik denk dat je met Tom moet praten.. Bel hem zodra hij geland is'
'Misschien..' zeg ik zacht 'Ik zie wel, sorry. Geniet jij maar van je tijd met Maud'
'Je mag me altijd bellen oke?'
'Weet ik..' zeg ik waarna ik de telefoon afleg.

Reacties (2)

  • MaudMurder

    Je zou toch bijna denken dat het aan die Kaulitz-genen ligt😂

    3 weken geleden
  • Luckey

    Die twee is praten nog steeds een dingetje 🤣

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen