Vijf dagen later.

Tom POV.

Ik ben voor Bill echt blij dat hij z'n baan heeft kunnen behouden, want ik zie dat hij met plezier naar zijn werk gaat. Hij is niet meer zo'n workaholic als dat hij was voordat ik weer in zijn leven kwam. Hij werkt nu gewoon de tijden die in zijn contract staan en hij werkt zelden meer dan dat. Alleen als het echt hoge nood is, maar dat is de afgelopen week niet voorgekomen.

Wanneer ik de brievenbus hoor loop ik erheen en zie dat er één klein briefje op de grond ligt.

Als je niet wilt dat er wat gebeurt met dat vriendje en dat kind van jullie dan zie ik je morgen om 10.00 bij de loods in Duinhave.

Er staat niet onder wie mij dit briefje heeft gestuurd, maar ik vrees het ergste. Ik dacht echt van mijn verleden af te zijn. Er is de laatste tijd helemaal niks meer gebeurt. Ik heb geen van hen überhaupt nog gezien. Waarom komt dat verleden dan toch weer terug. Ik verscheur het briefje en gooi het in de prullenbak zodat Bill het in ieder geval niet hoeft te zien. Ik los dit op. Hij moet zich geen zorgen gaan maken over onze veiligheid, dat doe ik wel voor ons allebei en in het ergste geval moet ik bij mijn gezin weglopen. Ik wil dat niet, niet meer en het zal ook alleen in het ergste geval zijn, wanneer het mij niet meer lukt om ze veilig te houden.

Ik loop naar Aad, die gelijk vanuit z'n wiegje naar mij lacht. "Wat ben je ook een schatje," zeg ik en ik til hem uit z'n wiegje waarna ik zucht. Ik heb spijt van mijn verleden. Als ik toen niks had gedaan waren we nu veilig geweest.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Wat is dat toch met Tom. Ereleden?!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen