Bill POV.

Het is nu al drie dagen later, maar ik ben geen moment meer relaxed geweest sinds Bobby ons heeft verteld dat er nog een paar gasten van die bende vrij rondlopen. Hoe kunnen we nog gerust zijn wanneer de kinderen naar school zijn? We hebben er geen invloed op, want we kunnen de kinderen moeilijk thuis houden, maar voor mij voelt dit aardig klote en voor Tom zal het niet anders zijn.

"De kinderen zijn op school," zegt Tom die net de kamer in komt gelopen en ik knik even. "Hey, schat, deze stress is niet goed voor je," zegt Tom.

"Alsof jij de stress niet voelt," zeg ik.

"Ik probeer te ontspannen. Mijn vader weet hoe die mannen er uitzien, ze worden gezocht. Ze gaan niks proberen, want als ze dat doen is de kans te groot dat ze worden gepakt," zegt Tom.

"Ik hoop het. Ik maak mij gewoon zorgen," zeg ik zachtjes en Tom gaat naast mij op de bank zitten waarna hij mij tegen zich aan trekt.

"Het is waar we nu mee moeten dealen, maar ik zou het wel fijn vinden als je het restaurant weer even overlaat aan de anderen," zegt Tom en ik knik even.

"Ik was ook niet van plan om vanavond te werken," zeg ik en Tom knikt. "Waar is Bobby nu eigenlijk?" Vraag ik.

"Bij de school. Hij houdt alles in de gaten. Ik weet dat hij zichzelf daar in gevaar mee zou kunnen brengen, maar hij stond erop zodat hij de kinderen kan beschermen als dat nodig is," zegt Tom en ik knik, misschien moet ik Bobby maar helemaal toe gaan laten, want hij is zo erg nog niet, ook al had hij ons wel eerder over die mannen mogen vertellen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Beetje wantrouwen is nog logisch hoor zD
    Ben benieuwd hoe dit verder gaat

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen