Bill POV.

Wanneer Tom weer terug is kijk ik hem bezorgd aan. Die hele miskraam doet mij misschien niets, maar ik weet dat het voor Tom wel pijnlijk zal zijn. "Je hoeft niet zo te kijken. In de toekomst heb ik weer een kans, niet alle jonge lichamen kunnen het even goed aan," zegt Tom.

"Ehm, Tom, ik denk niet dat, dat een mogelijkheid is, want elke zwangerschap zal bij jou op deze manier eindigen, sorry," zeg ik.

"Ik moet mij nu ergens anders op concentreren," zegt Tom zachtjes en ik kijk hem even aan. Ik zie de pijn in zijn ogen, maar voor nu laat hij het er nog niet uit. Ik weet zeker dat er op dit moment van alles door zijn hoofd gaat, maar ik kan niet precies zeggen wat.

"Kom, het is tijd," zeg ik dan maar en samen met Tom loop ik binnen, waar we weer op onze plek gaan zitten.



"Mijn beslissing luid als volgende. Ik begin met Hannah, onder toezicht mag ze terug naar haar biologische ouders en als dat goed verloopt mag ze daar voor altijd blijven. Meneer en mevrouw Kaulitz zullen als voogd worden toegewezen voor beide meiden totdat de jongens 21 jaar oud zijn," zegt de rechter en ik moet zeggen, dit is perfect. Tom blijft waarschijnlijk toch wel tot dan bij z'n ouders wonen, zeker als dat betekent dat hij bij onze dochters woont en wanneer we 21 jaar zijn ben ik er misschien ook klaar voor. Maar hoe ga ik onder toezicht bewijzen dat ik ook nu al een waardige ouder kan zijn?

Ik kijk even naar de adoptieouders en als blikken konden doden was ik nu dood geweest. Snel kijk ik daarom weg waarna ik Tom z'n hand in die van mij neem, maar Tom z'n gedachten zijn nu duidelijk ergens anders. Ik loop dan naar Tom z'n ouders toe en leg uit wat er aan de hand is. Zij kennen Tom tenslotte beter dan dat ik dat op dit moment nog doe.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw !!
    Enige goede nieuws dat de twins weet samen zijn!
    Tom moet daar aan denken

    Wel goed dat Bill meteen verteld

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen