Bill POV.

"Wat is er nu gebeurt?" Vraagt één van mijn vaders en ik kijk hem even aan.

"Er is niet veel over te zeggen," zeg ik zachtjes, want ik wil Tom op geen enkele manier zwartmaken bij mijn ouders, dat verdient Tom ook niet. Ik kijk naar Chloé die dan begint te huilen en ik til haar op. "Wat is er liefje?" Vraag ik, terwijl ik mijn kleine meid heen en weer wieg.

"Mis je Tom?" Vraagt mijn vader ineens en ik knik langzaam.

"Natuurlijk," zeg ik, alleen kan ik niet terug. Z'n ouders hebben gelijk, ik ben niet goed genoeg voor hem. Ik ga niet degene zijn die Tom gelukkig kan gaan maken.

"Praat dan met hem," zegt mijn vader, maar ik schud mijn hoofd. Het is gewoon beter zo. Ik ga mij niet meer bedenken.



Die nacht blijft Chloé maar huilen en ik kan niet ontdekken wat het is. In de meeste gevallen is het niet omdat ze een vieze luier heeft of omdat ze honger heeft. En ze lijkt ook geen problemen te hebben zoals toen ze eerder vandaag naar het ziekenhuis moest. "Stil maar liefje, wat het ook is, het is okay," zeg ik en ik streel over d'r wangetje en ik zucht even. Ik vraag mij af of het goed gaat met Tom. Hij is uiteindelijk degene die boos werd en zei dat ik moest gaan, dus misschien mist hij ons wel helemaal niet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Echt waar
    Die twee moeten snel goed maken

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen