Tom POV.

Ik ben bij de wetenschappers voor mijn eerste onderzoek en ook die van Arthur. Bill is thuis bij de kinderen zodat we mijn moeder niet hoeven te vragen om op te passen. Het is ook niet handig als zij telkens maar heen en weer moet gaan.

"Ik zie nog geen tekenen dat één van jullie binnenkort komt te overlijden," zegt de wetenschapper.

"Jullie weten inmiddels toch wie er dood zijn gegaan en waaraan uiteindelijk?" Vraag ik.

"Ja, het waren de nieren, vrij plotselinge uitval. Dus het is lastig het tijdig te vinden, maar we doen ons best," zegt de wetenschapper en ik besluit hier maar niks over te vertellen tegen Bill, dan maakt hij zich nog meer zorgen en ik weet hoe bang hij is om mij te zien sterven en dan is de kans ook nog eens groot dat hij zelf sterft. Zijn moeder was sterk genoeg om het verlies van haar man te kunnen opvangen na een maandenlange ziekenhuisopname. Ik denk niet dat Bill er nog bovenop gaat komen als mij wat overkomt. Wat gebeurt er dan met de kinderen? We moeten iets vast gaan leggen, gewoon voor de zekerheid.

Wanneer ik weer thuis ben, samen met Arthur, rent hij gelijk naar Storm en ik lach even. "En?" Vraagt Bill gelijk.

"Alles is goed. Nog niets wat ergens op wijst," zeg ik en ik zie Bill opgelucht uitademen waarna hij z'n armen om mij heen slaat.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Daar aan vast houden

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen