Tom POV.

Later die dag komt Bobby met de kinderen thuis. "Er is er één opgepakt, nu de laatste paar nog," zegt Bobby.

"Maar hoe weet jij dat?" Vraag ik.

"Omdat er toch één bij de school rondhing. Ik heb gelijk de politie gebeld zonder er zelf achteraan te gaan zodat hij niet al zou vluchten wanneer hij mij ziet," zegt Bobby.

"Maar ze plannen dus nog wel dingen," zeg ik.

"Ik vrees ervoor, maar het komt goed," zegt Bobby en ik knik even.

"Kunnen Bill en ik nog veilig naar buiten?" Vraag ik.

"Natuurlijk, ik zal wel telkens meegaan. Ik herken ze wanneer we ze zien," zegt Bobby en ik knik.

"We zouden namelijk een wandeling door het park willen maken morgen, gewoon zodat we niet binnen vastroesten," zeg ik en mijn vader knikt.

"Natuurlijk. Dan ga ik mee, dan komt alles goed," zegt Bobby en ik knik dankbaar. Ik heb er een geweldige vader bij gekregen. Dat is een feit, met hem erbij morgen voel ik mij toch veiliger en ik weet geen eens waarom dat zo is. Misschien omdat hij er alles voor over lijkt te hebben om mij, Bill en z'n kleinkinderen veilig te houden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Uhm toch heb ik een onderbuik gevoel

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen