Foto bij 2,0

De week naar dat ik aangekomen was verloopt snel, ik werd ingedeeld op de afdeling Ravenclaw op Hogwarts, de meeste tijd zat ik naast mijn zus ..zij is namelijk niet niet bang voor mij.
Maar goed , we zijn dus een week veder, ik heb nog geen vrienden, ze kijken me meestal vuil en walgend aan .
Zoals net , ik liep per ongelijk tegen iemand op van volgens mij iemand uit Gryffindor ,ze zag me en rende bang weg.
Ik zucht en ga in een vensterbank zitten, waar je heel mooi over de vlakte heen kan kijken buiten Hogwarts.
Ik schik op uit mijn gedachte als ik een koele hand op me schouder voel en draai me nieuwschierig om en kijk in het gezicht van een lief uitziende jongen met rood haar ´ gaat het met je ?' , ik glimlach licht ' ja , het gaat wel okey met mij'.
De jongen knikt en glimlacht 'mooi, ik .. ( ik zie hem kijken naar mijn wang) ben Fred Wemel'.
Hij steekt zijn hand uit die ik rustig maar beheerst schut' Ik ben Lena Lovegood'.

Derest van de dag verloopt eindelijk een keer super leuk.
Het voelt alsof ik een vriend heb gemaakt .
Iemand die niet bang is voor mij en mijn gedaante en aparte gebreken.
Een zucht verlaat mijn mond en ik laat me vallen op mijn bed en val in een onrustige slaap.
'ELLE, WAAR BEN JE ' ik kijk bang om me heen alle rook en vuur spat om me heen.
Ik hoor gemompel in de verte en ren er bang heen, maar wat ik daar aantref is een en al gruwel, ik zie me beste vriendin onder het bloed liggen onder een balk die omgevallen is door dat ik me woede niet in kon inhouden.
ik ren naar haar toe maar ze kijkt me bang aan 'Elle laat me je helpen'.
Ze knikt , maar op dat moment valt het dak naar beneden.
Ik schik wakker ' nee , please niet weer '. me kleding plakt van het zweten.
Ik zie Luna aan komen lopen en me bezorgt aankijken, waarnaar ze naast me komt zitten en omhelst me stevig omhelst.
Ik val in haar armen weer in een rustige slaap.

De volgende dag slenter ik door de gangen vermoeid en woedend op mezelf.
Als ik niet was zoals ik ben was Elle nog in leven .
Luna kijkt me aan ze loopt stilletjes naast me´Leen , je kon er echt niks aan doen..´.
Ze kijkt me aan en glimlacht´de mensen die je mooie persoonlijkheid niet zien zijn echt heel dom´.
Ik glimlach naar haar , ze geeft een kus op me wang ´ik heb zo toverdranken ,zie ik je in de pauze?'.
Ik knik' ik ga ook maar , ik heb volgens mij verweert tegen de zwarte kunsten'.
Waarnaar we bijde een andere kant op lopen.

Die avond loop ik een stukje door de tuinen van het kasteel en kijk omhoog naar de sterren.
'mooi uitzicht he vanaf hier'.
Ik kijk geschokt op en kijk op in de meest mooie grijze ogen ' ja , ik voel me altijd vrij als ik buiten loop '.
Hij glimlacht 'dat is ook waarom ik hier ben'. Hij gaat zitten op een bankje en geniet zichtbaar van alle vrijheid .
'Ik ,,.. ik ga maar weer eens naar binnen'. En ik loop zichtbaar snel weg.
'Zeg me teminste je naam'.
Ik draai me om en bloos licht 'Lena ' en daarna loop ik het kasteel in.
.......................................................................


Als jullie het een leuk verhaal vinden laat het me dan weten.
Geef me please een kudo🙂

Reacties (1)

  • bels

    O dit is leuk!

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen