Tom POV.

Terwijl ik Bill probeerde te volgen ben ik hem alsnog kwijtgeraakt. Even denk ik na. Hij zei dat hij naar de club zou gaan. Zou het misschien dezelfde club zijn waar hij mij mee naar toe nam, terwijl hij mij alleen achterliet om seks te gaan hebben met één of andere gast?

Ik besluit het maar te proberen. "Ik ben een vriend van Bill," zeg ik bij de ingang en tot mijn opluchting word ik gewoon binnen gelaten en mijn ogen glijden over de menigte totdat mijn blik op Bill valt die aan het tongen is met één of andere gast. Hij laat er echt geen gras over groeien he.

Ik loop erheen en trek hem bij die jongen vandaan. "Wat moet je!?" Snauwt Bill mij toe.

"Er voor je zijn, op een gezonde manier," zeg ik en ondanks dat Bill tegenstribbelt weet ik hem buiten te krijgen. Er loopt een traan over Bill z'n wang en ik neem hem in mijn armen terwijl hij echt in huilen is uitgebarsten.

"Ik kan dit niet," snikt Bill.

"Ik weet dat het moeilijk is. Ik, alleen al aan de gedachte dat ik Masha al tijdens de zwangerschap zou zijn kwijtgeraakt brengt tranen in mijn ogen," zeg ik zachtjes. "Maar Bill, seks en zoenen met jongens die je niet kent, het helpt misschien even, maar het neemt de pijn niet voorgoed weg," zeg ik.

"Waarom heb je nu ineens wel oog voor mij? Jij was alleen maar met Masha bezig!" Roept Bill en ik besluit maar dat het goed is dat hij dat er allemaal uitgooit. "Ik wil gewoon weer een poging wagen," zegt Bill daarna, alweer wat rustiger.

"Ik zou je lichaam toch eerst een paar maanden rust geven, of nog beter, een jaar. Anders is de kans alleen maar groter dat het weer op deze manier eindigt," zeg ik en Bill kijkt mij even aan waarna hij knikt en ik ben blij dat ik tot hem ben doorgedrongen, want ik weet dat mijn ouders die manier van leven nooit zouden goedkeuren. Niet als hij het weer zou gaan doen terwijl hij bij ons woont.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hoop dat het door gedwongen is
    Tom is wel super bezig

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen