Tom POV.

"Samen naar de deur gaan?" Vraag ik en Bill kijkt mij even aan.

"Jij denkt dat het Eduardo is," zegt Bill plagend,

"Helemaal niet," zeg ik waarna we maar opstaan om naar de deur te lopen.

"Ik kom dit afleveren," zegt de man voor de deur en hij geeft mij wat papieren waarna hij alweer vertrekt en ik kijk naar Bill.

"Wat is dit?" Vraag ik.

"Maak open," zegt Bill en dat is wat ik dan ook doe, maar ik laat het al vrij snel uit mijn handen vallen.

"Ze wil er echt een zaak van maken. Fuck, fuck, fuck," zeg ik en ik blijf maar heen en weer lopen.

"Tom. Tom. Tom!" Roept Bill, en pas bij de derde keer reageer ik.

"Wat?" Vraag ik.

"Je moet je hoofd erbij houden. Job is nu al een tijdje bij ons. Hij herinnert zich niks van zijn moeder, want hij was te jong toen ze van elkaar werden gescheiden, daarnaast heeft z'n moeder hem achtergelaten bij die bende terwijl ze zelf veilig ondergedoken zat," zegt Bill.

"Maar we kennen dat hele verhaal niet. Wat als het anders zit dan we denken?" Vraag ik en ik begin weer heen en weer te lopen.

"Ze gaan vast ook in overweging nemen waar Job zich het gelukkigst voelt en het kan niet anders dan dat, dat bij ons is," zegt Bill.

"Als hij maar niks over die ruzie zegt wanneer ze hem spreken," zeg ik zachtjes.

"En dat is iets waar we geen controle over hebben, maar het komt wel goed," zegt Bill en eindelijk geloof ik hem.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ruzie heeft elk familie
    Zo veel ruzie hebben ze niet
    Dus daar zullen ze wel niet over vallen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen