Tom POV.

"Kom, ik neem je mee naar huis," zeg ik zachtjes en ik help Bill overeind. Ik had niet gedacht bij die zoen net gelijk vlinders in mijn buik te voelen, maar het gebeurde toch. Ik dacht echt dat ik niet meer verliefd kon worden op iemand anders dan Clay, maar blijkbaar ben ik het al eventjes, maar moest er iets ergs gebeuren voor mij om dat te beseffen. "Kan je lopen?" Vraag ik en Bill knikt langzaam waarna ik hem meeneem.



Eenmaal thuis check ik eerst of Elene echt aan het slapen is waarna ik naar Bill terugloop. "Jij weet 100% zeker dat je niet zwanger kan worden, toch?" Vraag ik.

"Ja, anders was ik het in die tijd met jou wel geworden," zegt Bill en ik knik even, daar heeft hij een punt. Ik duw z'n shirt iets omhoog en zie dat het daar gelukkig meevalt met de verwondingen. Z'n heupen daarentegen hebben wel wat klappen opgevangen. Ik smeer er voorzichtig een zalfje overheen.

"Kan je broek uit?" Vraag ik, want ik wil dat niet zomaar doen, straks raakt hij in paniek, dat is ook niet wat ik wil. Wanneer hij knikt trek ik z'n broek voorzichtig uit en ik slik wanneer ik de verwondingen daar zie. "Oh Bill," zeg ik zachtjes en ik zie Bill in z'n lip bijten. Voordat ik z'n wonden daar kan verzorgen slaat Bill z'n armen om mij heen en ik houd hem dicht tegen mij aan. "Het is okay, ik ben er voor je," stel ik hem gerust en ik wrijf liefdevol over z'n rug. Het komt allemaal wel goed. Voor mij was het al een wonder dat Clay niet eens meer voor de deur stond toen we terugkwamen. Met Bill komt het goed, ik weet hoe sterk hij altijd in z'n schoenen staat.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik hoop het voor je Tom
    Iedereen kan breken

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen